﻿ONDERST 
  KL 
  LING 
  VAN 
  CONTINUE 
  DIC 
  1 
  1TI 
  I 
  El 
  DS 
  V 
  ER 
  A 
  N 
  l) 
  ER 
  ING. 
  &S 
  

  

  on 
  dus 
  de 
  verhouding 
  dor 
  opvolgende 
  coëfficiënten 
  nog 
  m 
  maal 
  

  

  grootcr 
  ondersteld, 
  dan 
  vindon 
  wij, 
  altijd 
  aannemende, 
  dat 
  de 
  waarde 
  

  

  /mc\ 
  n 
  d' 
  2 
  "n 
  wi 
  ()ƒ 
  n 
  

  

  van 
  — 
  - 
  — 
  tot 
  nul 
  convergeert, 
  de 
  vergen 
  king 
  1 
  -\ 
  = 
  ter 
  

  

  \ 
  a 
  J 
  ah-" 
  a 
  0i> 
  

  

  bepaling 
  van 
  de 
  omstandigheden, 
  waarhij 
  — 
  = 
  oo 
  wordt. 
  Zij 
  levert 
  

  

  (v 
  - 
  bf 
  

  

  Jir 
  — 
  a 
  

  

  (2-1) 
  

  

  T 
  1 
  

  

  De 
  twee 
  samenvallende 
  wortels 
  liggen 
  bij 
  V=3b 
  en 
  — 
  =1 
  • 
  

  

  zoodat 
  eerst, 
  als 
  wij 
  m 
  == 
  oo 
  stelden, 
  de 
  discontinuïteit 
  reeds 
  bij 
  r 
  k 
  te 
  

   verwachten 
  zou 
  zijn. 
  Do 
  onderstelling 
  van 
  m 
  = 
  - 
  voert 
  tot 
  conti- 
  

   nuïteit 
  bij 
  alle 
  temperaturen. 
  

  

  De 
  onderstelling 
  m= 
  1 
  schijnt 
  mij 
  de 
  ware 
  te 
  zijn. 
  Zoo 
  als 
  op 
  

  

  u 
  

  

  bladz. 
  51 
  is 
  opgemerkt, 
  volgt 
  zij 
  uit 
  de 
  hypothese, 
  dat 
  ip{u) 
  = 
  e 
  * 
  

   zou 
  zijn. 
  Sedert 
  ik 
  de 
  vorige; 
  bladzijden 
  schreef, 
  heb 
  ik 
  er 
  mij 
  van 
  

   kunnen 
  overtuigen 
  dat 
  deze 
  functie, 
  wat 
  ik 
  weldra 
  hoop 
  te 
  kunnen 
  

   aantoonen, 
  inderdaad 
  voldoet 
  aan 
  alle 
  eigenschappen, 
  die 
  wij 
  van 
  de 
  

   molckulaire 
  werking 
  kennen. 
  Zij 
  voert 
  tot 
  de 
  uitdrukking 
  

  

  u 
  

  

  e~* 
  

  

  P=C-f 
  — 
  

  

  u 
  

  

  voor 
  de 
  potentiaal 
  van 
  twee 
  stoffelijke 
  punten 
  op 
  een 
  afstand 
  u 
  

  

  * 
  

  

  van 
  elkander 
  verwijderd. 
  De 
  uitdrukking 
  e 
  A 
  kan 
  als 
  een 
  ex- 
  

   tinctiefactor 
  worden 
  beschouwd, 
  terwijl 
  de 
  grootheid 
  À, 
  de 
  verhouding 
  

   tusschen 
  de 
  la 
  PLACE'sche 
  grootheden 
  H 
  en 
  K 
  zoo 
  klein 
  is, 
  dat 
  de 
  

   molckulaire 
  werking 
  met 
  onbegrijpelijke 
  snelheid 
  afneemt. 
  

  

  Nu 
  ik 
  de 
  onderstelling 
  m 
  = 
  1 
  niet 
  meer 
  als 
  een 
  willekeurige, 
  maar 
  

   als 
  een 
  met 
  de 
  waarheid 
  overeenkomende 
  beschouw, 
  heb 
  ik 
  uit 
  de 
  

   differentiaal 
  vergelijking 
  (A. 
  bladz. 
  52) 
  den 
  vorm 
  voor 
  a 
  afgeleid. 
  

   Behouden 
  wij 
  voorloopig 
  den 
  factor 
  m, 
  dan 
  zal 
  voor 
  de 
  waarde 
  m 
  = 
  

   de 
  vroegere 
  benaderde 
  waarde 
  van 
  ff, 
  en 
  voor 
  m 
  = 
  1 
  de 
  juiste 
  waar- 
  

   de 
  gevonden 
  worden. 
  Zij 
  de 
  evenwichtsvcrgclijking: 
  

  

  d 
  2 
  Q 
  c 
  2 
  #(> 
  

  

  ƒ 
  — 
  C 
  ; 
  + 
  m 
  

  

  J 
  dh 
  2 
  a 
  dh* 
  

  

  dan 
  leiden 
  wij 
  daaruit 
  af: 
  

  

  