— 45 — 



aanvankelijk niet bespeurd worden, omdat de voorraadschuur, 

 zoo als later uit de analijsen der grondsoorten blijken zal, 

 mild van die stoffen voorzien was. Ook zullen door de bewer- 

 king der gronden voor de indigokultuur de meerdere aan- 

 raking met den dampkring, de verwisseling van het gewas, 

 de onoplosbare mineralen in den schoot der aarde rusten- 

 de, oplosbaar worden, alzoo gedeelteijk aan den bodem wor- 

 den terug geven, doch deze hoeveelheid houdt geen 1 gelijken 

 tred met die, welke jaarlijks door de padi en indigo daaruit 

 opgenomen wordt. 



Zoo plantte men eertijds, na het snijden cler padi, de indi- 

 gostekken in nagenoeg geheel onbewerkte sawau's. Daar- 

 na heeft men door eene bewerking de produktie trachten staan- 

 de te houden en eindelijk zal ook deze gedeeltelijk voor eene 

 betere bew T erking of bemesting moeten plaats maken. 



Daarenboven heeft het tweede, somwijlen derde gewas, van dja- 

 gong of padi veel tot de onvruchtbaarheid der gronden bijge- 

 dragen, terwijl daarbij het groote voordeel, de rusttijd der vel- 

 den, verloren ging. 



De analijsen van eenige grondsoorten zullen bewijzen, in hoe- 

 ver het beweerde waarheid bevat. 



De gronden, in welke men hier indigo plant, kunnen naar 

 hunne hoeveelheden kleiaarde in drie soorten gerangschikt wor- 

 den, te weten: 



leem gronden 



gewone Heigronden en 



zware kleigronden. 



Van deze soorten zijn op sawah's naar verschillende omstan- 

 digheden, zoo wel gunstige als tegenovergestelde resultaten 

 verkregen. Op zware kleigronden die veel water houden, had- 

 den de indigoplanten , na langdurige droogte het minst ge- 

 leden , terwijl in vochtige maanden losse leemgronden het mees- 

 te produkt hebben opgeleverd. 



Over het algemeen zijn de gronden van hier niet uitgeput, 

 bevatten de beste van 9 tot 14,5 pet organische stoffen, van 

 0,20 tot 0,25 in water en van 22 tot 28 in zoutzuur op- 

 losbare zelfstandigheden. 



