'_ 162 — 



kregene zwavelzuur met den kalk als sulphas calcis en het- 

 geen er aan kalk nog overbleef, met koolzuur als koolzure 

 kalk is voorgesteld; de geheele hoeveelheid gevondene soda en 

 dè niet aan phosphorzuur gebondene magnesia, zijn als chloru- 

 reta opgenomen, terwijl het nu nog overgeblevene chloor met 

 een gedeelte potassa als chloorpotassium en de gansche hoe- 

 veelheid potasch , welke hierna overbleef als koolzure potassa 

 berekend is. 



Wat het resultaat der analijse in haar geheel aangaat, is het 

 klaar, dat zij geene strikte onveranderbare cijfers, maar slechts 

 een algemeen overzigt der anorganische bestanddeelen geven kan, 

 en deze laatste hoogst waarschijnlijk, bij verschillende aanvoe- 

 ren dezer mestsoort, ook in betrekkelijke hoeveelheden verschil- 

 len zullen, zooals zulks dan ook reeds bij bepalingen van soort- 

 gelijke stoffen volkomen gebleken is. 



Kwantitatieve analijse der beweektuigde stoffen. 



Bepaling der ammonia (j\ r °, 1). 



30 grm. stof zooals zij voorkomt, werden met carbonas sodae 

 en een weinig water in een e retort tot droogwordens verhit en 

 de ontwijkende dampen met de hierbij noodige voorzorgen in 

 verdund zoutzuur opgevangen ; na deze bewerking dampte men de 

 zoutzure vloeistof opeen waterbad uit, vermengde het overschot 

 met wijngeest a 80°/ o en chloricl. plat., filtreerde, droogde het ver- 

 kregene chlorid. plat. et ainm. en verkreeg hiervan 2,077 gr. 

 1=3 6,923°/ == 0,52S% ammonia. 



Bepaling der ammonia (lY°. 2). 



30 grm. even als boven behandeld, gaven volgens deze 

 bepaling aan chloricl. plat. et amm. 1,58 gr. 



==• 5,206% i=s 0,402% ammonia. 



Bepaling der in eiker oplosbare deelen. 



14,525 grm. op 100° C. gedroogde stof werden met ether 

 gekookt en afgefiltreerd; het filtraat verdampt en gedroogd zijn- 

 de, woog 0,297 grm. t=3 2,045%. 



