— 130 — 



Ik herhaal liet, de door mij verkregene uitkomsten vormen 

 alsnog eenen te beperkten grondslag, om er ver reikende besluiten 

 op te bouwen, en ik bepaal mij dus ook enkel om, in verband 

 met de bovengenoemde, in Engeland verkregen, aan te merken: 



Dat volgens deze proeven, het salpeter een 1 versnelden groei 

 van houtvezels heeft bewerkt. 



Dat daardoor het riet tot grootere lengte is opgeschoten, dan 

 het onbemeste; dat het mede daardoor eene grootere hoeveelheid 

 loten heeft opgeleverd; doch eerst nadat de ruimte tusschen de 

 planten, door vroeger uitsnijden Van een gedeelte, zeer ver- 

 groot was. 



Dat deze versnelling van groei cene vervroeging van den 

 oogst noodzakelijk maakt, dewijl na het tijdstip van rijpheid, 

 het sap allengs minder suikerhoudend wordt. 



Dat eindelijk, zoo die vervroegde oogst op den juisten tijd 

 geschiedt, hetgeen door nu en dan het sap van enkele der 

 langste stokken te onderzoeken, moet bepaald worden, het be- 

 meste riet ook zwaarder sap bevat, dan het onbemeste *van den- 

 zelfden ouderdom. 



Er zou derhalve, altijd volgens deze proeven, verkregen zijn: 



Winst in arbeid, wegens het wijdere planten. 



Wi?ist in tijd. wegens het vroegere oogsten. 



Een grooter gewigi aan riet, en een zwaarder sap. 



Van het in den grisseeschen mest gevondene salpetergehalte, 

 waardoor hij zich van alle bekende guanosoorteu onderscheidt, 

 is de overgang tot de overige anorganische bestanddeelen gelei- 

 delijk. Deze verdienen nog ten slotte eene korte beschouwing. 



Ik verdeel (leze bestanddeelen in twee hoofdreeksen, namelijk: 

 de phospïiorzure zouten en de alkalische zouten. 



Beiden zijn even noodzakelijk voor den gezonden groei van 

 het suikerriet; van beide bevatteu de meeste, vooral de lang 

 bebouwde gronden , slechts geringe hoeveelheden. De phospïior- 

 zure zouten worden hoofdzakelijk in het houtige gedeelte, de 



