ig | 



Dit moge ook voor een groot gedeelte verklaren, waarom 

 ik de rietstokken a en c van Pamangkat, van gelijk gewigi 

 bevonden zijnde niet een ongeschikt werktuig, als 5I/4 ncd. 

 ponden zwaar gewogen heb, terwijl de heer Promberg op ceno 

 naauwkcurige balans het gewigt op 4.2 ü en 4.38 n. ponden 

 bepaalt. 



Het sap bevatte bij 2 proeven 0.125o/ o en 0.124 o /o zouten; 

 dit is uiterst weinig, en moet der suikerfabrikatie zeer voor- 

 deelig zijn. 



Bataviasch riet bevatte 0.388°/ o , en 



0.328%, en 

 bij eene 3j e proef 0.365% 

 Cheribonsch riet bevatte 0.216°/ o , en 



0.197% en 

 bij eene 3& proef 0.228% 

 Pamangkatsch riet c (het 



minst bedorven.) 0.125 o / o 

 Opmerkelijk, zegt de heer Promberg, is de overeenkomst hierin, 

 die de beide bomeosche rietsoorten toonen. 

 Het geheele zoutgehalte van het riet is: 

 bovenste lid 0.356 

 middelste // 0.281 



onderste » 0.660, hetgeen het bewijs 

 levert, dat het riet krachtig ontwikkeld is, en dat de aard de- 

 zer zouten, in den grond oorspronkelijk aanwezig, voor den 

 wasdom van het riet gunstig moet geweest zijn. Onder in 

 het riet is vermindering van oplosbare en toename van onop- 

 losbare zouten, boven in het riet heeft het omgekeerde plaats. 

 Aan oplosbare eiwitstof bevatte het riet slechts 0.02o/ o . Ba- 

 taviasch riet bevatte van 0.051 0/0 tot 0.111« o / o of gemiddeld 



0.07 7o/ 

 Cheribonsch 0.035o/ o en 



Pamangkatsch (c) 0.043o/ o . 

 20 rietstokken, in alles gelijk aan de onderzochte, zouden, 

 volgens deze analijsen ongeveer I0I/2 n - ponden suiker be- 

 vatten (maar deze waren ook uitgezochte exemplaren, waarvan 

 IX. 16 





