— 250 — 



alkaliën uit den houtvezel ten deele heeft opgelost. Dit is 

 ten duidelijkste gebleken bij de bepaling der zouten in het 

 sap, en schijnt ook toepasselijk te zijn op de eiwitstof. 



Bepaling der hoeveelheid suiker in het sap. 



Deze bedroeg, in elk riet en in elk afzonderlijk deel, her- 

 leid gelijk in mijn vroeger verslag vermeld is, als volgt : 





Boven d. 



Middeld. 



Onderd. 



a 



b 







12.38% 



16.69 // 

 18.78 // 



13.63% 

 17.01 // 

 18.13 // 



13.43% 

 15.90 // 

 17.97 // 



Boven is reeds gemeld, dat het sap van a eene vrij sterk 

 zure reaktie, en eenen zuurachtigen smaak had: dat van b in 

 minderen graad; terwijl dat van c ligt zuur reageerde, en 

 naauwehjks merkbaar rinsch van smaak was. 



Ook de kleur dezer sappen verschilde, namelijk: 



Van 



Bovendeel. 



Middeldeel. 



Onderdeel. 



i a. 



b. 

 c. 



Bruingeel. 



Bruin er eel. 

 Bruingeel. 



Geel met bruine 

 tint. 



Licht stroogeel. 



Bijna zuiver geel. 



Bruinachtig geel. 

 Geel met bruine tint. 



Uit het sroote verschil waardoor a zich boven de beide 



o 



andere kenmerkte, moet ik afleiden, of dat deze stok al- 

 thans niet in de nabijheid van de twee anderen gegroeid 

 of dat hij veel jonger is; en zijn * sap kan dus oorspron- 

 kelijk ook minder suikerhoudend geweest zijn. Doch zeker is 

 het, dat dit door de verzuring een aanmerkelijk verlies aan 

 suiker heeft ondergaan, en dus niet kan dienen, om er het 

 ware suikergehalte van het riet uit af te leiden, c, evenmin, 

 ofschoon deze stok minder verzuring had geleden ; doch c is 

 nog nagenoeg voor dit doel aanwendbaar, althans wat het bo- 

 ven- en middeldeel betreft; terwijl het onderste gedeelte reeds 



