— 305 — 



xodon unnulaire CV. ibid. 

 Hal i .in nuuri. 



I itudo -j-et iiiiinis unici 220'". 



Aanm. Mijn voorwerp behoort blijkbaar tot Naseus margi- 

 nalus CV. welke den ouderen leeftijdstoestand voorstelt van 

 Priodon annulalu* QG. Volgens de bepaling der geslachten Na- 

 seus, Axinurus, Priodon en Keris zou liet een Priodon zijn, 

 vermits de tanden der kaken er zaagsgewijze ingesneden zijn. 

 Hieraan echter is geene generische waarde te liechtcn, vermits 

 ook de tanden bij Naseus hrevirostris CV. en Naseus Vlamingii 

 CV. getand of gekarteld zijn. Het komt mij voor, dat de boven- 

 genoemde geslachten alle tot een enkel genus behooren terugge- 

 bragt te worden. Elders heb ik reeds aangetoond dat Keris 

 niet van Priodon verschilt. Nieuwe voorwerpen van Priodon- 

 ten hebben mij sedert doen ontwaren, dat ook de bewapening 

 van de stanrtplateu gedeeltelijk afhankelijk is van den leeftijd 

 des diers en met toencmenden leeftijd sterker wordt. Oudere 

 voorwerpen van Priodon zijn daardoor niet van Naseus te on- 

 derscheiden. Hieruit blijkt, dat Priodon, en dus ook Keris, ge- 

 heel tot Naseus zijn terug te brengen. Ook het geslacht Axi- 

 nurus zal behooren te vervallen, liet is gegrond op den bijl- 

 vorm des enkelen staarteloorns. Wat den vorm diens doorns 

 betreft, deze is bij Naseus hrevirostris CV. een overeenkomstige 

 of verwante en wat zijne enkelvoudigheid betreft, bij mijn bo- 

 ven beschreven voorwerp van Naseus annulatus is hij aan de 

 eene zijde enkel en aan de andere zijde dubbel. Daarentegen 

 is Prionurus een natuurlijk geslacht, hetwelk in verwantschap 

 staat tusschen Amphacanthus en Acanthurus. 



De soorten van Naseus, zooals ik dit geslacht thans opvat, 

 hebben veelal in den jeugdigen leeftijdstoestand een hooger 

 ligchaam dan in den verderen leeftijd. De ontwikkeling der 

 snuit-of voorhoofd-knobbels, voor zoover de soorten ze bezit- 

 ten, heeft soms eerst in verderen leeftijd plaats, even als die 

 der staartplaten,- en de vlek- of bandteekening, vooral der rug- 

 vin en aarsvin, gaal in den gevorderden leeftijd soms verloren. 



