— 345 — 



oo,7 — 25 3 — 22,7 

 bij 130° C — bij 100° — bij 115 u 120' 



liet soortelijk gewigt is bijna hetzelfde. 



1,307 — 1,299 -l 1,320. — 1*298. 



De kokes zijn ook bijna dezelfde, 



48^0 — 44,0 — 44,8 



Wij hebben ongetwijfeld alle diie dezelfde steenkolen onder- 

 zocht; de verschillen zijn verklaard uit de kleine verscheiden- 

 heid in de steenkolen zelve. 



Ik heb de alhier genomene proeven verder uitgestrekt, dan 

 de H.H. Maiee en^OuoocKEwrr, en ook door elementair -ana- 

 lyse de hoeveelheid koolstof, waterstof en zuurstof bepaald, 

 zoodat thans eene voldoende beoordeeling dezer steenkolen mo- 

 gelijk is. 



Het groote watergehalte reeds maakt deze steenkolen tot eene 

 niet uitmuntende soort. 



De heer Croockewit vond Tijdsein*. 1. c. 125 in engelsche 

 kolen en in die van eene mijn op Boraeo van 6,65 — 2,09 pc. 

 water. 



Bij goede kolen is het zelden meer dan deze hoeveelheid ; 

 hier vinden wij 20 pc. of l /§ van het geheel. 



Het aschgehalte is gering, namelijk 2,5 pc, terwijl het 

 in steenkolen kan afwisselen tusscheu 19 en !/2 pc. Ge- 

 woonlijk is het 1, 2, 3, pc. De heer Croockewit vond in 

 engelsche kolen 0,78 pc. asch, in die van Borneo 4,76 a 

 5,31 pc. 



Ook de hoeveelheid zwavel, die bovendien nog gedeelte- 

 lijk tot de zwavelzure zouten behoort, is niet zeer aanmer- 

 kelijk. 



Maar, terwijl zich de onderhavige kool door deze goede 

 hoedanigheden aanbeveelt, is haar zuurstofgehalte groot en 

 haar koolstof-gehalte in dezelfde mate geringer. Het stikstof- 

 gehalte in steenkolen is steeds 1 a 2 pc. 



Een paar voorbeelden mogen hier eene plaats vinden van 

 het koolstof- en waterstofgehalte van gedroogde steenkolen-soor- 

 ten. 



