— 347 — 



wijzing der Meeuwenkolen door den heer Y«>.\ (• (Maisk 



IL p. 303) blijkt genoegzaam, dat zij tot de góéde steenkolen- 

 soorten niet behoorden, maar tot de moorkolen of glanskolen 

 moeten gebragt worden, hetgeen ook geheel in overeensl 

 ming is mei de scheikundige zamenstelling. Onmiddellijk ziet 

 men dat het bruinkool is. 



Daar de hoeveelheid, mij door uwc excellentie gezonden, slechts 

 zeer gering was, heb ik liet hittegevend vermogen der Meeu- 

 wenkolen niet kunnen onderzoeken. Te oordeelen naar de za- 

 menstelling zal haar hittegevend vermogen slaan tot dat van 

 goede engelsche kolen, als 5:7 of 5:8, genomen tot hetzelfde 

 gewigt in den natuurlijken toestand. 



Om echter hierin zekerheid te erlangen. De ervaring heeft 

 het geleerd : men mag niet alleen op de zamenstelling afgaan , 

 maar er zijn onmiddellijke proeven over het warmtegevënd 

 vermogen noodig. Maar bijaldien al die proeven leerden, dat 

 er gunstiger verhouding tusschen het warmtegevënd vermogen 

 Meeuwenkolen en goede engelsche kolen bestaat, dan als 

 5:8, ik meen, dat die verhouding niet gunstiger zal wezen, 

 dan als 5:7. 



Dat de Meeuwenkolen bruikbaar zijn is uit de proeven van 

 den heer Maier gebleken. Bovendien vindt men er ongeveer 

 dezelfde verhouding in tusschen koolstof en waterstof, als 

 in goede engelsche kolen. Nemen wij Wigan Lancashire tot, 

 voorbeeld, die 



koolstof S3,S en waterstof 5,7 bevat, zoo hebben wij: - 



S3,S : 5,7 -j 68,7 : 4,7. 



of S3,S x 4,7 ö 393,86 en 68,7 x 5,7 & 391,59. 



of 39 i< bijna gelijk aan 392. 



Vergelijken wij nu de zamenstelling der Meeuwenkolen met 



die der bruinkolen, zoo vinden wij veel overeenkomst. In de 



volgende soorten van bruinkolen toch vond men. 



Koolstof Waterstof 

 Glanskolen van Prengkuhl. 00,1 4,8 



Helmstadt (Prins Willem mijn) 08,0 4,8 



Meeuwenkolen 0S.7 4.7 



