— 350 — 



mataiiam zich van dien troon had meester gemaakt. Hij wil- 

 de daarom eene bedevaart naar Mekka ondernemen, doch kreeg 

 in de moskee te Banjoemas eenen voorzeggingsdroom, welke 

 hem de volgende visioenen voorstelde (zie J. A. Wilkens. Tijd- 

 schrift voor Nederlandsen Indië 1849 deel 2 pag: 114). 



//Hij droomde dat het dak van de moskee te Banjoemas, 

 waaronder hij te slapen log, zich opende en dat er zeven manen 

 op hem nederdaalden en in zijne borst verdwenen. Toen zag 

 hij een kind zoo klein als het gevest eener kris en omgeven 

 van eenen verblindenden glans. Hij zocht het te grijpen, doch 

 het verdween ook in zijne borst. 



De kroonprins ontwaakte en maakte uit dezen droom op 

 dat zijne gelukster was opgegaan. Hij zag af van zijn plan, 

 tot eene bedevaart naar Mekka, waartoe hij den depati van 

 Tegal verzocht had een schip voor hem gereed te houden. 

 Hij liet zich te Banjoemas als soesoehoenan uitroepen en 

 maakte van het schip gebruik voor zijne gezanten, die van 

 Tegal uit, om bijstand bij de Kompagnie, naar Batavia ver- 

 trokken. 



De soesoehoenan zeide tot een zijner volgelingen met name 

 Peonotoko: //ga naar Donan of Noesakambangan en zoek 

 daar de Widjojo koesoemo, en keer niet terug voor dat gij ze 

 gevonden hebt, al moest gij er ook grijs bij worden." 



Pronotoko vertrok en kwam in de moskee te Noesakam- 

 bangan. Na er 7 dagen en 7 nachten gevast te hebben, vond 

 hij op een 1 vrijdagnacht een paar Widjojo koesoemo's, plukte 

 die en bragt ze bij den ■ soesoehoenan te Tegal. Deze was er 

 zeer verheugd over en hield zich thans van eene voorspoedi- 

 ge regering verzekerd. 11 



Tot hiertoe de babad, volgens den heer J. A. Wilkens, 

 die zoo vriendelijk was mij die mede te doelen, even als 

 de hier volgende opheldering van de woorden "Widjojo koe- 

 soemo. 



// Widjojo en Koesoemo zijn sanskrietsche w r oorden en betee- 

 kenen onder anderen, overwinning of verovering, ook een 

 naam van Akdjoeno. 



