— 352 — 



kend, geeft echter eenige nieuwe denkbeelden, die liiervoren 

 niet vermeld zijn. Het is mij door Jonkhr. Mr. H. C. Van 

 der Wijck uit Banjoemas toegezonden. 



"Geschiedenis van het begin dat de Widjojo koesoemo van 

 Noesakambangan is verkregen. 



De pangeran aclhipati, zoon van den soesoehoenan , welke 

 te Tegal begraven ligt, verliet Mataram en ging naar Banjoe- 

 mas, omdat Troeno Djojo, zoon van den demang van Me- 

 loijo, het land Sampang verlaten had om oorlog te voeren, en 

 soesoehoenan wenschte te worden. Nadat de pangeran adhipa- 

 ti te Banjoemas was aangekomen, werd hij daar soesoehoe- 

 nan, onder den naam van Mangkoerat. 



Yau Banjoemas ging hij naar Tegal, met het voornemen, 

 om hulp bij den regent van Tegal, tot erlanging eener praauw 

 te vragen, om ter bedevaart te gaan en heilige te worden. 

 Tijdens hij te Tegal was, droomde hij dat hij een ponokawan 

 (volgeling) genaamd Pernontoko, om de bloem Widjojo koe- 

 soemo te halen, naar Noesakambangan , zenden moest, ten 

 einde daardoor zijne verdere lotgevallen beslist te zien; wan- 

 neer hij het geluk had, op den troon bevestigd te blijven, 

 kon hij zeker zijn, die bloem te zullen bekomen. Zij werd 

 werkelijk gevonden. 



In latere tijden lieten de vorsten bij het bestijgen van den 

 troon als soesoehoenan, deze bloem halen. Soms wordt zij 

 gevonden, soms niet. De soesoehoenans lieten deze bloem ook 

 halen, om er roedjak van te maken, wat de ratoe's eten 

 moesten, om, wanneer zij eenen zoon baarden, die worden zou, 

 als de naam van deze bloem, w r elke beteekent: 



wi, beschaafd, djojo, moedig en gelukkig, koesoemo, van 

 edele geboorte of hoogen staat." 



Men zal verlangend w r orden den naam te vernemen van en 

 bekend te worden met ecne plant, die sedert 2X)0 jaren in 

 zoo hooge mate de aandacht der javasche vorsten heeft gaan- 

 de gemaakt, en welke door hen als een talisman, ter beves- 

 tiging op den troon, beschouwd werd, en wat vele Europe- 

 anen sedert eenigen tijd te vergeefs zochten te ontsluijeren. 



