12 OVER DE DIGTI1EID, DE UITZETTING, HET KOOKPUNT EN DE SPANNING 



vergeleken met water bij zijne grootste digtheid. Uit de medegedeelde resul- 

 taten blijkt, dat Lówitz, Meissner, Muncke, Gay-Litssac in 1810 en 1822, 

 Connell, Drinkwater, Fownes, Wackenroder en Pouillet absoluten 

 alkobol hebben gekend, terwijl het lage cijfer van Dumas en Boullay ons doet 

 vermoeden, dat hun alkohol niet zuiver is geweest. De alkohol, waarmede Kopp, 

 de Gouvenain, Delezenne en Pierre hebben gewerkt, was niet absoluut. 



HOOFDSTUK II. 



OVER DE DIGTHEID VAN DE MENGSELS VAN ALKOHOL EN WATER. 



De eerste natuuronderzoeker, die, zoover ons bekend is, daarover bepaalde 

 proeven heeft in het werk gesteld, is de reeds vroeger door ons genoemde 

 en door Lówitz * aangehaalde Borries, die met den niet absoluten alkohol 

 van 817 4r 5 bij gewigt negen mengsels, dus van 10 tot 10 procent, heeft 

 gemaakt en daarvan bij 15° R. de volgende digtheden heeft gevonden 



10 



817^, 



9 



844MS 



8 



869S 



7 



89o£ 



G 



* "5055 



5 



934S 



4 



Qw . 3C05 

 y «*S055 



o 



"05 5 Ö55 



2 



976JS 



1 



987^ 



1000 



Daarop volgt Lówitz, die zijne bepalingen bij 16° 11. met absoluten alkohol 

 (0.791 bij 16° R.) bij gewigt heeft gedaan. In Tabel I vinden wij de door 

 hem gevondene cijfers voor mengsels in gewigtsprocenten. 



In het laatst der vorige eeuw besloot het Engelsche Parlement een einde 

 te maken aan de veelvuldige twisten, ontstaan door de onvolledige bepalings- 



t. a. p. blz. 318. 



