8 OVER DE ALLANTOIS EN HARE VORMING 



gevuld vertoonden, zoo als ik ook de gelegenheid had dit kort na de 

 opening te zien. Tot mijn leedwezen was echter, door het leggen in water of 

 spiritus, dit bloed hier reeds uitgetrokken, toen ik het ontving, waardoor ik 

 de nu ontkleurde bloedvaten niet zoo verre kon vervolgen, als anders het 

 geval zoude geweest zijn. Ik heb in Fig. IV o, b, c, h, de geopende 

 zwangere baarmoeder voorgesteld, waarin het ostium internum bij h nog 

 slechts weinig geopend is; inwendig bij cl, c vertoont zich de sterk opgezwol- 

 len mucosa of decidua, die in het begin, kort na de opening, zich rood door 

 de opgezette bloedvaten vertoonde, en waarop de verwijde openingen der 

 glandulae utriculares ziglbaar zijn. 



In de holle is hel eitje gelegen f, g, waar men aan den teruggeslagen lap 

 bij g nog de vlokken ziet van de decidua reflexa en in het midden het 

 embrijon met zijne vesicula umbilicalis en Allantois. 



Hiervan geeft ons fig V eone onder het mikroskoop geleekendc vergroote 

 voorstelling. 



Men ziet het ligchaam der vrucht a, b, c, waarvan nog een gedeelte van 

 het amnion aan den rug met het chorion b, I, is bevestigd; bij tl zijn nog 

 twee duidelijke kiembogen met een spoor van een' derden hoogeren, waarschijn- 

 lijk de zich vormende bovenkaak, aanwezig; oogen lieten zich nog niet er- 

 kennen; bij e ziet men het hart, waaronder de steel der navelblaas f, die 

 hier reeds meer vernaauwd en afgesnoerd is, dan in de vorige figuur; aan het 

 einde zit de navelblaas met dunne vezclige vliezen aan het chorion verbonden. 

 Aan het onderste einde van het ligchaam vertoont zich de Allantois g, h, i, 

 die reeds merkelijk kleiner is, dan in de vorige vrucht, en zelfs niet meer 

 de crroolle van de vesicula umbilicalis bereikt. 



Hoogst gewiglig is hier de veel sterkere afscheiding in eene Allantoisblaas 

 g, h, en een' steel i, die aan hel chorion bevestigd is; terwijl zich dus het eene 

 gedeelte van de Allantois aan het chorion bevestigt, en als vast steunpunt dient 

 voor het ligchaam der vrucht, ten deele ook als geleider voor de bloedvaten, 

 schijnt het andere gedeelte als blaas, hetgeen hier naar achteren uitsteekt, 

 zich meer en meer zamen te trekken, van welke scheiding wij in de vorige 

 vrucht de eerste sporen hebben aangewezen, en die wij in de latere nog 

 verder zullen kunnen vervolgen; op de blaas der Allantois zelve bij g, h, 

 zijn toch nog eenige vaten overig. 



Bij vergelijking met de vorige vrucht blijkt het duidelijk, dat deze iels 

 oui'cr en in hare vorming verder ontwikkeld is. 



