'12 OVER DE ALLANTOIS EN HARE VORMING 



doch reeds in een vrij ver gevorderd tijdperk, waar zij begint te verdwijnen. 

 von Baer geeft wel eene afbeelding vaneene Allantois op vroeger tijdperk (zie 

 Entwickelungsgcsch., 2. Theil., Tab. VI Fig. 9), deze afbeelding geeft echter het 

 verband der deelen bij een gemis van verklaring zoo onduidelijk aan, — 

 waarbij dan nog eene tweede blaas komt, — dat dit eitje; hoezeer van een 

 zeer vroeg tijdperk, schijnt ziekelijk te zijn. 



Misschien nog van een eenigzins later tijdperk, doch zonder zamenhang 

 met de deelen van het ei, is de afbeelding eener vrucht, door Ecker, Icon. 

 Physiol., Tab. XXV Fig. VII B gegeven; hier schijnt de nog opene conus afge- 

 sneden te zijn. 



Ongeveer tot hetzelfde tijdperk moet de vrucht gebragt worden, die door 

 J. Muller in zijn Handbuch der Physiologie, 2 er Band, is afgebeeld, waar een 

 vrij sterke conus als overblijfsel der Allantois zich naar onderen omslaat. Hier- 

 mede komt vrij wel overeen, hoezeer nog van iets later stadium, .de vrucht 

 door Ecker in zijne Icon. Physiol., Tab. XXVI Fig. VII voorgesteld, waar 

 nog een overblijfsel van den conus der vroegere Allantois aanwezig is, of- 

 schoon de schrijver zelve hiervan in zijne verklaring geene melding maakt. 

 Uit den langeren sLeel der vesicula umbilicalis blijkt het, dat deze vrucht nog 

 iels ouder is dan de door Muller afgebeelde. 



Hiertoe behooren ook de afbeeldingen van Velpeau, Embryologie humaine, 

 PI. 1, Fig. 7 en G, waar zich de conus tot een navelsnoer te zamentrekt 

 en alleen de arteriae umbilicales overblijven, zoo als voorkomt in de afbeel- 

 ding van Muller, Arch. 1830, Fig. 15, B.Lett. g. en in Ecker, Icon. Physiol., 

 Tab.' XXVI Fig. 2, maar waarin de Allantois reeds geheel is verdwenen. 



Zeer inoeijelijk is het altijd om den juisten ouderdom der zoo vroege 

 vruchten te bepalen, bij gemis van de vereischte heriglen, die dikwijls ge- 

 heel niet te verkrijgen zijn. 



Zoo verre ik kan nagaan, zijn de jongste, hier afgebeelde eijeren van 12 

 tot 14 dagen; althans was dit het geval met het eitje, in Fig. 2 afgebeeld, 

 waardoor ik in vergelijking met het vroeger door mij beschrevene eitje, Fig. 

 IV, hetwelk naauwclijks ouder dan 14 a 15 dagen kan zijn, tot den relati- 

 ven ouderdom der overige meen te mogen besluiten. 



De grond, waarop deze mijne schatting van den ouderdom dezer eitjes 

 berust, heb ik in mijne verhandeling over de placenta, pag 105, aangegeven; 

 het daar afgebeelde eitje namelijk (zie onze derde Fig) was waarschijnlijk 

 14 a 16 dagen. De moeder schrikte 14 dagen na de laatste menses, had van 



