14 OVER DE AELANTOIS EN HARE VORMING 



De ouderdom van het eitje kan dus niet met zekerheid uit zijne grootte 

 worden opgem'aakt. In eenige gevallen schijnt het embryon reeds vroeger 

 gestorven te zijn, en men vindt dit in een veel vroeger tijdperk van ont- 

 wikkeling, dan men uit de grootte van het eitje zoude vermoeden; het cho- 

 rion kan dan nog somwijlen tot een' vrij aanzienlijken omvang zich ontwik- 

 kelen, terwijl de afgestorven vrucht vergaat en wordt opgelost, zoodat men 

 dan deze ova geheel ledig vindt, of ook w r el wordt het zoo kleine embryon 

 geheel niet opgemerkt *. 



Niet zelden zijn in deze gevallen de vruchten ziekelijk misvormd, doch 

 verdienen zij altijd een nader onderzoek, daar zij ook voorbeelden van de 

 vroegste tijdperken kunnen zijn, die op dezen trap van ontwikkeling zijn staan 

 gebleven "j*. 



Het beste kenmerk van den relativen ouderdom der vrucht schijnt nog 

 in deze vroegere perioden in het algemeen uit den graad van ontwikkeling 

 van de vesicula umbilicalis te worden opgemaakt. Immers schijnt de grootte 

 van deze blaas en vooral de meerdere of mindere graad van afsnoering tot eenen 

 steel zeer naauw zamen te hangen met de ontwikkeling der vrucht zelve. 

 Zoo zien wij in de zich opvolgende rei der hier voorgestelde vruchten de blaas 

 zich eerst als een' halven kogel verloonen, waarop het ligchaam der vrucht 

 gelegen is, die zich hieruit ontwikkelt; deze begint zich al meer en meer 

 af te snoeren en van het ligchaam te verwijderen, en verkrijgt eindelijk op 



* Zoo vond ik in een ovulum, dat in liet Museum Bleulandinurn bewaard wordt en in den cata- 

 logus als geheel ledig wordt opgegeven, nog een embryon in zijn blaasje gehuld, van naauwclijks 

 | m.m. in doorsnede; de. toestand echter van dit embryon was zoo bedorven, dat ik onder het mi- 

 kroskoop hieruit niets bepaalds kon opmaken. 



f In een klein eitje uit mijne verzameling van ongeveer een centimeter in doorsnede, vond ik 

 tusschen vele draden en vezels (magma reticule) een blaasje van naauwelijks een J- m.m. in door- 

 snede en een tweede grootere, hetwelk hiervan scheen afgescheurd te zijn. In het blaasje kon ik 

 geen spoor van embryon ontwaren ; dergelijke eijeren, hoedanige Vei.pea.tj in zijne Orologic er ver- 

 scheidene afbeeldt, zijn ziekelijk en misvormd. 



Hiertoe meen ik ook de door M. Lvngesbeck afgebeelde vrucht te moeten brengen, waar eene 

 blaas, volgens hem de Allantois, ter zijde van de navelstreng bij den buik zich vertoont (zie zijne 

 verhandeling Untersuchungen ueber die Allantois, Göttingen 1845, Taf. I, fig. 1, 2, 3), hetgeen hem 

 tot het denkbeeld verleidt, dat de Allantoisblaas niet met het chorion zamengroeit, 1. c. pag. 5. 

 Mogelijk is het, dat het door hem beschrevene blaasje eene ziekelijk overgeblevene Allantoisblaas 

 voorstelt. — Het schijnt echter niet waarschijnelijk, dat in een ovum van 6 weken de Allantois no" 1 

 niet met het chorion zoude zamenhauüren. 



