EN VERANDERINGEN IN DEN MENSCH". 19 



Wanneer men de door Bisschoff gegevcne afbeeldingen, vooral de beide 

 eerste figuren, die naar een ei van reeds later tijdperk genomen zijn, be- 

 schouwt, ziet men terstond, dat zijne zoogenoemde vaten niets anders dan 

 fijne plooijen zijn, zoo als zij in dunne weeke vliezen voorkomen, en dat 

 deze met vaten niets gemeen hebben *. De o de en 4 de Figuur van Bisschoff, 

 uit een eitje tusschen de drie en vier weken genomen, hebben iets meer het 

 aanzien van vaten, maar geven toch zulk eene onzekere voorstelling, dat 

 men hieruit geen besluit kan opmaken. Hij erkent dan ook zelf, dat noch 

 Prof. J. Muller, noch zijne overige vrienden, aan wie hij deze voorwerpen 

 onder het mikroskoop vertoonde, zich konden overtuigen, dat deze strepen 

 werkelijk vaten waren "f. 



Het is echter geenszins te verwonderen, dat deze schrijver op dien tijd, 

 waarop hij deze onderzoekingen in het werk stelde, hierdoor op eenen dwaal- 

 weg werd gebragt, daar toen de mikroskopische histiologie nog in hare kinds- 

 heid verkeerde. 



Later heeft hij zeil dit gevoelen herroepen, en zegt uitdrukkelijk, dat 

 deze zoogenoemde membrana intermedia niets anders is dan de vliesachti? 

 te zamengedrukte, eiwitrijke, met fijne vezels doorweven massa, tusschen het 

 chorion en amnion, die in vroegere tijdperken eene grootere ruimte inneemt; 

 terwijl hij niets vaatachtigs meer in deze strepen erkent §. 



Evenzoo erkent hij niet alleen later de aanwezigheid van een Allanloisblaas, 

 maar heeft hij ook door zijne onderzoekingen, vooral bij het hondenei, veel 

 tot onze kennis van de eerste vorming der Allantois toegebragt **. In het 

 eitje, door ons Fig. o afgebeeld, hetwelk hij zelve onder het mikroskoop 

 onderzocht, erkende hij niet alleen eene ware Allanloisblaas, maar hij meende 

 ook, dat tot hiertoe nog geene dergelijke waarneming gemaakt was. 



De zoo scherpzinnige von Baer, aan wien de wetenschap zoo veel tot onze 



* Bijzonder is dit liet geval met de vliezen uit het eiwit van kippeneijeren, waaromtrent Mel- 

 sexs nadere onderzoekingen heeft in het werk gesteld, welke plooijen zeer op bindweefsel gelijken. 

 Zie Melsens, Nole sur les matières albuminoides in Bulletin de l' Académie Royale de Belgique, Tom. 

 XVIII, N°. 7, en Beuxïème Note, 1. c., Tom XXIV, No. 2. 



f 1. c. pag. 50. 



§ Entwickelungsgeschichte d. Savgeih, und des Menschen. Leipzig 1842, pag. 142. 



** Eniicickeluvgsgesch. des Hunden-Eies, Braunschweig 1845, pag. 100, Tab. IX, Fig. 39 — 40. 

 Zie ook Enhoichelungsgesch. der Saugethieren, 1. c. pag. 122 sqq. 



11* 



