22 OVER DE ALLANTOIS EN HARE VORMING 



arlificiel *. Het is inderdaad een vreemd verschijnsel, dat in eiwit van kippen- 

 eijeren zulk eene neiging is tot vorming van vliezen, dat dit eiwit, zelfs na de 

 filtratie, door eenvoudig schudden met kwikzilver, tallooze kleine vliesjes afzet, 

 die dan in het vocht drijven *J\ Het serum van het bloed mist echter deze 

 eigenschap. Het schijnt dus, dat het vocht, hetwelk lusschen het amnion en 

 chorion het eitje vult, vele eigenschappen met het eiwit der vogeleijeren, 

 waarmede het dan ook wel vergeleken is, gemeen heeft. Doch hieruit blijkt 

 tevens, dat men het bestaan van eene zoogenoemde tunica intermedia niet kan 

 aannemen, zoo als door vele schrijvers ten gevolge hunner onderzoekingen 

 op ova, die reeds gedurende korter' of langer' tijd in spiritus waren bewaard, 

 werd voorgesteld. De gewigtigste vraag, die hiermede in een naauw verband staat, 

 blijft echter, op welke wijze de bloedvaten in het menschelijk eitje van het 

 ligchaam der vrucht tot op het chorion zich uitbreiden, namelijk, of inderdaad, 

 zoo als bij vele dieren, de Allantois de drager is dezer vaten, waarop zij zich 

 als op een uitwendig vaatblad ontwikkelen; of dat de vaten zich in het men- 

 schelijk eitje, onafhankelijk van deze blaas, door de dikke eiwitlaag tusschen 

 amnion en chorion meer regtstreeks naar dit laatste vlies begeven ? 



Daar bij vele dieren zich om de Allantois een vaatvlies vormt, hetwelk zich 

 aan de binnenzijde van het chorion hecht, en zoo de vaten tot dat vlies 

 voor de toekomstige placenta als overbrengt, zoo heeft men meer uit analo- 

 gie, dan wel uit eigene waarnemingen gemeend te kunnen besluiten, dat bij 

 den mensch hetzelfde zoude plaats hebben. 



De afbeeldingen van von Baer, bevorderden door zijne schematische 

 voorstellingen en zoo ook de beschrijvingen der ontwikkeling bij dieren 

 dit denkbeeld van een eiiren vaalblad of vaalvlies, hetwelk de Allantois om- 

 gaf, sterker, dan de voorziglige en naauwkeurige schrijver zelve schijnt be- 

 doeld te hebben §. Immers betuigt von Baer zelf, dat het niet met zekerheid 

 kan bepaald worden, of zich bij den mensch een vaatblad afzondert van de 



* 1. c. Première Note, pag. 27. 



f P. Harting, Over de vorming van kunstmatig bindweefsel uil eiwit. Nederl. Lancet 1851 — 52, 

 pag. 169. 



§ Baer, Entu-ickelungsgeschichte, Th., 1, Taf. II, Pig. VI— VIII, ook overgenomen in de P/i/j- 

 siotogie van Burdach, en vooral in zijn tweede deel, pag. 193 sqq. r en de schematische Figuren, 

 Taf. IV, Fig. 19—23. 



