I HYMENOPHYLLACEAE JAVAMCAE. 



accuratam partium repraesentationem, imo in nulla omnino *contextum cellu- 

 losum naturae convenienter esse delineatum; specierum igitui' confusionera 

 diflicilemque distinctionem, de quo toties conquestum est, et verborum so- 

 brietati et figurarum in iconibus penuriae magna parte esse tribuendam. Hoc 

 enim inprimis tenendum, paucas Hymenopbyllaceas characteribus illis exler- 

 nis, in quibus auctores hucdum unice fere versati sunt, facile et certo di- 

 gnosci, plurimas e contra omnino aliam eamque et subtiliorem et profundiorem 

 disquisitionem exposcero, ut rite ab invicem distinguantur. Et hoc respectu 

 cum Muscis frondosis omnino conveniunt, licet mole vulgo hisce sint majores. 

 Quae affinitas inprimis cernitur in frondis structura, quae in plerisque Hyme- 

 nophyllaceis, non secus ac in illis, e singulo cellularum strato consislit cui- 

 que semper in utraque pagina deest epidermis. In sludiis bryologicis autem 

 foliorum conlextum cellulosum ultimo inprimis tempore diligentius esse in- 

 dagatum optimasque aunc praebere notas, ad quas species distinguantur, imo 

 genera et tribus confirmentur, res est notissima. Neque mirari oportet, ele- 

 mentis plantarum organicis typici quid esse, idque eo magis quo hae sunt 

 simpliciores, neque illa mole et forma multum variare in speciminibus rite 

 evolutis ejusdem speciei. Algarum proinde magna pars ad cellularum, quibus 

 constant, longitudinem et latitudinem ab auctoribus determinari solet. In plan- 

 tis aulem perfectioribus elemcntorum characteres parum curantur, quoniam 

 cbaracteres externi distinctioni vulgo sufficiunt; in simplicioribus contra eo 

 minus illos negiigere jubet sana ratio, quo pauciores minusque perspicuae sint 

 distinctionis notae externae. 



Quod porro ad meam Hvrnenophyllacearum illuslrationem attinet, nominan- 

 dus est Doet. G. Muller, qui primus melbodum indigïtavit, ad quam illae 

 lacilius et certius dignoscantur experimentique gratia crilicas nonnullos spe- 

 cies notarum ope microscopicarum dislinguere tentavit *. In studio Hyme- 

 nopbyllacearum Javanicarum tune versatus equidem lubenter methodum illam 

 sum secutus formasque omnes lenlibus opticis examinare atque inprimis ad 

 cellularum formam, magnitudinem et contenta attendere consuevi. Nunc vero, 

 postquam Hymenophvllaceas fere omnes, quotquot Botanicis huc usque inno- 

 tuere, eadem ralione investigavi, contextu frondis notarum externarum, sub- 

 lilium licet, valorem semper determinari, pro certo alfirmare possum. Atque 

 eo quidem consilio hocce studiorum specimen Academiae Regiae Scientiarum 



* Botan. Zeituug, 1854-, png. 713 seq. 



