34 



« der mijnen C. De Groot onder N°. XVIII der Bijdragen 

 » tot de geologische en mineralogische kennis van Nederlandsen 

 » Indie. De mijn-ingenieur H. F. E. Rant was met de lei- 

 » ding der exploitatie der kolenmijn Oranje-Nassau bij de 

 » heuvels van Pengaron belast. 



» Daarop is gevolgd eene andere bijdrage van den mijn- 

 » ingenieur van Dijk onder No. XIX. Deze beide stukken 

 « hebben spreker geleid tot eene beschouwing over de 

 » koolformatien van Bornco, voorkomende in het 18e 

 » deel van het Natuurkundig Tijdschrift van Neêrlands 

 » Indië. 



» Het was opmerkelijk, dat men niets bepaalds had ver- 

 » nomen over de eigenlijke formatie van Borneos kool- 

 » terrein en nog opmerkelijker, dat die kool een 1 nieu- 

 wwen naam moest ontvangen: zwarlkool, geen bruinkool 

 » en geen steenkool, maar de vertaling eener duitsche be- 

 » naming van steenkool: » Schwarzkohle. ,, 



» Nadat spreker in den afgeloopen zomer (1859) voorliet 

 «eerst exemplaren ontvangen had uit drie onderscheidene 

 «lagen der mijnen Oranje-Nassau, welke thans voor Gou- 

 » vernements rekening ontgonnen worden , is het hem over- 

 » tuigend gebleken dat hier niet aan steenkool te denken 

 » viel; dat men hier niets anders had, om het bij den 

 » regten naam te noemen, dan bruinkool, en wel de meer 

 » kompakte soorten, door de Franschen eigenaardig genoemd 

 » Lignite piciforme, de pekkool der Duitschers. Dr. Giebel 

 » in 1848 Duitschland's Braunkohlen-formalion besprekende 

 » (Gaea germanica II p. 295) zegt duidelijk:» Die pech- 

 »schwarze, fettartig glanzende Abandrung mit vollkommen 

 » muschligen Bruche heisst Pechkohle — zoo als de stuk- 

 »ken, die in de vergadering aanwezig zijn. 



«Spreker zegt, naauwelijks een begin gemaakt te heb- 

 » met het onderzoek, maar dat dit begin reeds overtuigend 

 «getoond heeft, dat de kool uit laag D, voorgesteld op 

 «het geologische kaartje der zwartkool-ontginning van Bor- 

 «neo, werkelijk bruinkool is, omdat 



