36 



had. Deze waarnemingen dienen door eene grootere hoe- 

 veelheid uit liet massale der lagen, geconstateerd te wor- 

 den. Ik zoude gaarne daarvoor eenige pikols ontvangen 

 ten zij men in lndië zich daarmede heiasten wilde. 



De bruinkool der laag D heeft de volgende zamen- 



stelling. 







Bij 100° gedroogd : 



Asch . . 

 Koolstof . 



5 



. 4.26 pCt 



. 72.80 » 



Waterstof 



. 



. 4.75a » 



Stikstof . 



. 



. 1,225 » 



Zwavel 





0.536 » 



Zuurstof .... 17.326 » 

 Naar den aard der analyse ter zwavelhepaling, is daar- 

 onder ook begrepen het zwavelzuur, dat als zoodanig in 

 de kool aanwezig is, waardoor dat cijfer lager worden kan 

 en dat van de zuurstof hooger. 



De asch is bijna wit; daarvan zijn 0.22 pCt. in water 

 oplosbaar, 47.44 pCt. daarvan zijn oplosbaar kiezelzuur 

 54.15 pCt. aluinaarde met een spoor ijzeroxyde; het overige 

 magnesia en alkaliën, kalkaarde is niet aanwezig, althans bij 

 de beperkte hoeveelheid mijner proeven niet merkbaar. Het 

 aschgehalte van A is hooger, namelijk 8 pCt.; daarin was 

 het kalkgehalte duidelijker. Het kiezelzuur gehalte was 

 57.50 pCt. Het aschgehalte van C was lager, namelijk 

 5.75 pCt., waarvan 49.09 kiezelzuur; deze asch was het 

 sterkst door ijzeroxyde gekleurd. 



Dit aschgehalte verschilt nog al van de opgaven dooi- 

 den Heer de Groot in de XV Hfe der Bijdragen p. 56, maar 

 het verschil is waarschijnlijk gelegen in de keuze van de 

 specimina, en een gevolg van de meer volledige verbran- 

 ding bij eene scheikundige asch-vorming, dan op de 

 roosterstaven van een 1 stoomketel. Ik vind door Schwa- 

 ner zelfs opgegeven 14.05 pCt. asch voor bruinkool van 

 Soengi Batoe Api en 60.54 pCt. kokegehalte. 



De bepaling van de verhouding tusschen koke en vlug- 



