59 



» Daarbij komt nog eene andere soort, waarschijnlijk de 

 » Carpilius van Leach. 



» De Schelpdieren zijn wel minder scherp bewaard ge- 

 » bleven om dadelijk de soorten te onderscheiden, maar 

 » men herkent gemakkelijk de Belemnites, de Üstrea, Gardia, 

 » Pecten enz. Maar zoo alle ook niet kenbaar waren, dan 

 » nog zoude de goed bewaard geblevene Zeenaald Denta- 

 » Hum elephanlinum in de kleischiefer lagen tusschen de kool 

 walleen de uitspraak over den tijd van vorming doen, als 

 » behoorende aan de Sabappenynselie- formatie. Die uitspraak 

 » wordt ondersteund door de uitmuntende exemplaren van 

 » zeeappels (Echiniden) met name de Spaiangus depressus. 



» Onder de Polylhalamia onderscheiden wij het geslacht 

 » Uotalia, Operculina plicata, Fusulina, Nanionina en an- 

 >? deren die de Nummuliten vergezellen. Spreker is dus van 

 » oordeel dat over het jongere tijdvak der bruinkoolvor- 

 » ming van Borneo geen twijfel meer bestaan kan. En 

 » zoo is dan ook bewaarheid, wat Motley mij den 19 Jan. 

 » 1858 schreef. 



m [ believe you will not open half a dozen specimens 

 «without being quite confirmed in the opinion that our 

 » Borneo-coal formation beloii(]s most undoubtly to the 

 » Tertiary aera. 11 



Laten wij verder niet Dr. Schwaner vergeten, wiens 

 rapport van 1844 over Borneo" s bruinkool als geheel be- 

 hoorende tot de tertiaire periode te vinden is in van Hoë- 

 velPs Tijdschrift 1857 11 p. 129. Schwaner was de eerste, 

 die den nummuliten kalksteen heeft aangewezen l ). 



In mijne kritische beschouwing vroeg ik: heeft het erup- 

 tievc gebergte nergens op de kolen zelven teruggewerkt? de 

 werking moest immers de koolwaterstoffen uitdrijven en 

 kon de kool zelfs in anthraciet metamorphoseren. 



De mijnbouwkundige de Groot antwoordt daarop (blz. 



') Ik twijfel niet of de Ingenieur Everwijn, wiens verslag over de wester- 

 afdceling van Borneo ik met veil genoegen gelezen heb, zal voortaan de zwart 

 kool bij den regten naam noemen. 



