Plyclolophus macrolophus. 



Diagnose. Van de punt van den bek tot aan het einde 

 der staartpennen heelt de vogel eene lengte van veertig 

 duim Ned. ; lengte der kuif =15 dm. • afstand tussclien 

 den schouder en het einde der slagpennen = 28 y 2 dm. 

 De kleur van het ligchaam is sneeuwwit, de veeren aan 

 kop en hals zijn aan den wortel lichtgeel, waarvan echter 

 niets zigtbaar is. De oordekken hebben eene naauwelijks waar 

 te nemen geelachtige tiut. De binnenkant der groote slag- 

 en die der staartpenoen is op haar middengedeelte licht 

 zvvavelgeel, welke kleur zich aan den onderkant als eene 

 groote vlek voordoet, van boven echter in staat van rust 

 niet te zien is. Bek en pooten zijn grijsachtig aschblaauw; 

 de iris is donkerbruin. 



Op de beide genoemde eilanden is de vogel volstrekt 

 niet zeldzaam; in menigte trekt hij luidschrceuwend het 

 bosch rond, nu eens alleen, dan weder paarsgewijze of in 

 kleine troepen. De handel naar Mysool en Salamatti niet 

 noemens waardig zijnde, wordt de vogel zeldzaam gevan- 

 gen en te koop gebragt en het is daaraan toe te schrijven, 

 dat hij tot heden onbekend is gebleven. 



Amboina, 6 November 1860. 



