49 



slechts een gedeelte van het zout op ; hetgeen daarin on- 

 opgelost bleef, bevatte volgens een kwalitatief onderzoek : 

 » kieselaarde, koolzure kalkaarde, koolzure bifteraarde , 

 sporen van koolzuur ijzerprotoxyde , van zwavelzure kalk- 

 aarde , van phosphorzure kalkaarde , van aluinaardehydraat 

 en van organische stoffen." 



De in water oplosbare deelen reageren alkalisch, wor- 

 den door ammonia wit geprecipiteerd , welk precipitaat na 

 bijvoeging van chloorammonium verdwijnt ; oxalzure am- 

 monia oefent geenen invloed uit, doch phosphorzure ammo- 

 nia vormt een wit kristallijn precipitaat. 



Met verdund salpeterzuur overgoten bruischen de oplos- 

 bare deelen een weinig op ; vervolgens salpeterzure bariet- 

 aarde toegevoegd, werd een gering precipitaat van zwavel- 

 zure barietaarde gevormd. 



De oplosbare deelen geven chloriumreaktie , doch vol- 

 strekt geene jodium- of bromium-reaktie ; met zoutzuur 

 zuur gemaakt en curcuma-papier daarmede bedeeld en ver- 

 volgens boven zwavelzuur gedroogd , werd eene geringe bo- 

 raxzuur-reaktie waargenomen. 



Proeven genomen ter opsporing van phosphorzuur, sal- 

 peterzuur, ammonia en lithia, bleven zonder gevolg. 



Potassa en soda worden op gewoone wijze aangetoond. 



De in het water oplosbare deelen der vaste bestanddee- 

 len van het water bevatten dus : 



Koolzure alkaliën, zwavelzure alkaliën, chlooralkaliën, 

 chloormagnesium en sporen van organische stoffen. 



Buitendien bevat het water vrij koolzuurgaz, doch in 

 geringe mate. 



Kwantitatieve analyse. 



1. Bepaling der vaste deelen. 



259.88 grm. water gaven bij 104°C. gedroogd zout 

 0,406 grm. waarvan in ged. water onoplosbaar zijn 0,168 

 dl xxiii 4 



