26 



moet dus in denzelfden tijd, gedurende de eerste periode 

 van deszelfs groei, veel meer minerale oplosbare deelen 

 van den grond opnemen , dan andere soorten , en die door 

 langer wortels verder zoeken, waarvoor het een lossen grond 

 verlangt. Zijn die bestanddeelen nu ruim voorhanden, 

 zoodat er nog genoegzaam in den grond blijft, om ook aan 

 de behoefte van de tweede periode van den groei te vol- 

 doen, dan geeft het riet genoegzaam lange stokken; zoo 

 niet, hetgeen in den regel op oude lang beplante gronden 

 het geval is, dan blijft de verdere ontwikkeling stilstaan 

 en de stokken blijven kort. 



Met alle deze specifieke deugdzaamheid , mogen w r ij dus 

 de aanplant in het groot, op andere dan de uitmuntendste 

 suikergronden, die alle opgegeven vereischten bezitten 

 vooralsnog niet aanraden; hoewel het van belang is, door 

 voortgezette proeven uittemaken, of door eene sterkere be- 

 mesting, vooral met kunstmest, zoo als: guano, silicas po- 

 tassae, beenderenmeel , zwavelzure potasch en zwavelzure 

 ammonia, enz. die meerdere kosten niet ruim zoudenver- 

 goed worden, door eene onevenredig meerdere opbrengst. 



Hierbij komt nog dat het riet niet, of zeldzaam bloeit, 

 en zeer gemakkelijk een digt staanden ratoon oplevert. 



6. Soerat, Hiervan is weinig te zeggen. 



Deze rietsoort schijnt eene gemiddelde te zijn, en noch 

 uit te munten door bijzondere deugden, noch bepaalde be- 

 zwaren tegen zich te hebben. 



7. Daarentegen is het Ofaheile-riet, hoewel in deszelfs 

 uiterlijk eenigsints verschillende, in vele opzigten over- 

 eenkomende met het njamplong. Het bemint eveneens 

 een 1 lossen, ligt te bewerken grond, geeft op nieuw ont- 

 gonnen gronden, een 1 vrij goeden oogst van bijzonder zwa- 

 re stokken met veel sap, is een vijand van droogte en 

 kan alleen tegen het begin der westmoesson met vrucht 

 geplant worden ; het vordert minder minerale deelen dan 



