Na deze algemeene uitkomsten en beschouwingen, val- 

 len er nog eenige bijzonderheden in het oog, of staan met 

 de verkregen cijfers in verband, met welker opgave deze 

 kan besloten worden. 



lo. Het roode Batavia riet, dat noch op Java noch daar 

 buiten, ergens schijnt voortekomen of geplant te worden, 

 (ten minste onder de 68 van verschillende residentien en 

 van Malacca ontvangen nummers voor de proefaanplant, 

 is er geen enkele stok of bibiet van gezonden, behalve uit 

 Tangerang) , is in zijn voorkomen en eigenschappen vrij 

 standvastig. Het bloeit alleen bij uitzondering, en bevat 

 het meeste, maar ook, na het Awoe, het slapste sap. 

 De verkregen 8,6° B. op met stalmest bemesten grond kun- 

 nen alleen verklaard worden door de volkomene rijpheid 

 en de gunstige weersgesteldheid; zelden wordt dat hier 

 bereikt. Het is de rietsoort die door de Chinezen in het 

 westerkwartier der Bataviasche ommelanden, sedert de in- 

 voering der suikerkultuur aldaar, met uitsluiting van elke 

 andere, wordt geplant, en op den meer zanderigen en lossen 

 grond van dat terrein gemiddeld 9° B. bereikt. Het geeft 

 eene goede ra toon, kan zeer goed tegen droogte, minder 

 tegen drassigen kleigrond, en is het best geschikt om 

 in het voorjaar, met de laatste regens op kleigronden 

 die gemakkelijk afwateren, geplant te worden. Het kan 16 

 a 17 maanden te veld staan zonder uit te sterven. Het 

 groote bezwaar van dit riet is echter het bedriegelijk 

 uiterlijke voorkomen der voorjaars aanplantingen in den 

 aanvang van de Westmoesson. Het begint alsdan sterk 

 lüttestoelen (» borros", derde uitspruitsels) waaronder sprui- 

 ten van 6 en 7 Nederlandsche duimen diameter, en heeft 

 een veel belovend aanzien, waarom het de bijzondere voor- 

 liefde bezit van opzieners en inlandsche mandoors, en ook 

 van de niet waarnemende en doordenkende Chinezen der 

 Bataviasche Ommelanden, daar de tuinen, na de laatste 

 bewerkingen , alsdan onberispelijk staan. Intusschen bij 



