158 



In de maand Maart 1861 zal ik daarhenen gaan en later 

 mijne bevinding bekend maken. 



De President neemt op zich omtrent de beide monsters 

 zand, welke zich ter tafel bevinden, in eene volgende verga- 

 dering te berigten. 



60. Missive dd. 51 Jan. jl., van het Adviseerend lid J. E. 

 Teijssmann te Buitenzorg, luidende als volgt. 



JBuitenzorg den 31 Januari] 1861. 



Aan den Heer Sekretaris van de Natuur- 

 kundige Vereeniging in Nederlandsch 

 Indie te Batavia. 



Bij uwe geachte missive van 21 Januarij jl. No. 19 ont- 

 ving ik de daarbij vermelde flesch met bloem, steng en 

 blad, van eene Vanillesoort, toegezonden door het Lid den 

 Heer Hoedt te Ambon. 



Het is waar dat wij in de Molukken, te Batjan en op 

 Halmaheira, vanilleplanten in het wild vonden, doch zon- 

 der bloem of vrucht, terwijl de Resident van Menado mij 

 mede eene daar in het wild voorkomende plant met vruch- 

 ten toezondt, die na gedroogd te zijn echter niet de minste 

 geur bezat. Daar nu deze planten alle evenveel over- 

 eenkomst hadden met de Vanilla planifolia (de echte), als 

 met Vanilla albida, die hier in het wild groeit en ook 

 niet geurig is en terwijl nog de bloemen van den Heer 

 Hoedt alle overeenkomst hadden met de Vanilla albida, 

 zoo vrees ik dat deze plant tot de laatste soort zal behooren. 

 De tijd zal moeten leeren, of er misschien nieuwe species 

 zijn; intusschen is het waarschijnlijk dat geene met de 

 echte Vanilla zal kunnen konkureeren , doch dit kan niet 

 anders uitgemaakt worden, dan door de rijpe vruchten. Er 

 zijn geene andere soorten van Vanilla uit dezen archipel be- 

 kend, dan de bovengenoemde Vanilla albida en aphijlla, 

 welke laatste geene bladeren draagt en wier vruchten mede 

 reukeloos zijn. 



