246 



schedel, naarmate die zich smal en lang, of rond en kort 

 voordoet. 



Deze zeer eenvoudige verdeeling, hebben wij te danken 

 aan de ethnographische onderzoekingen van den meerma- 

 len genoemden Zweedschen Hoogleeraar A. Adolf Retzius , 

 wiens leven en werken in het Nederlandsen Tijdschrift 

 voor Geneeskunde, IV Afl. Junij pag. 580, door zijnen 

 vriend en vereerder J. van der Hoeven beschreven zijn. 



De eerste aanleiding tot de bovenbedoelde verdeeling, 

 zoude volgens van der Hoeven uitgegaan zijn van Profes- 

 sor Wilson te Lund, die zich met onderzoekingen omtrent 

 de oude bewoners van Zweden, wier schedels en steenen 

 werktuigen in oude graven ontdekt waren, onledig gehou- 

 den had en die Retzius uitnoodigde, om ontleedkundige 

 kenmerken op te sporen, waardoor de schedels dier inwo- 

 ners zich van die der tegenwoordige bewoners van Zweden 

 zouden onderscheiden. 



Tot die onderscheiding gaf de vorm der schedels van 

 de Laplanders en eerste bewoners van Zweden en die van 

 de tegenwoordige bevolking gereede aanleiding; want naau- 

 welijks kan er een meer ronde korte schedel vorm bestaan, 

 dan die der eerstgenoemden, of een meer duidelijk lange 

 en smalle dan die der laatstgenoemden. 



En zoo ontstond de thans reeds volkomen burgerregt 

 verkregen hebbende onderscheiding, in de 



a. Dolichocephalische of lang- en smalhoofdige en 



b. Brachycephalische of kort- en breedhoofdige volken. 

 Deze beide schedelvormen worden verder verdeeld naar 



het minder of meerder vooruitsteken des aangezigts in or- 

 thognaten en prognaten ; welke verdeeling niet altijd op 

 naauwkeurige metingen, maar op het beschouwen van 

 den schedel en profil berust. 



Zoo zijn in het ontwerp van Retzius 2 ). 



2 ) Bliek auf den gegenwartigen Standpunkt der Ethnologie in Bezug auf die 

 Gcstalt des knöchernen Sch'adelgerustes in Johannes Müller's Archiv, Jahrgang 

 1858 p. 106—148. 



