255 



bij ons weten, zoo achten wij het voldoende, om op te 

 merken, dat Retzius de Groenlanders gerangschikt heeft 

 onder de lang en smalhoofdige prognaten en dat de Hoog- 

 leeraar J. van der Hoeven, bij twee zeer hooge schedels uit 

 oude graven in Kentucky, een duidelijk voorbeeld van den 

 brachycephalischen typus van Retzius waargenomen heeft. 

 (Versl. en Meded. der afd. Natuurkunde D. IX p. 290 

 met afbeelding, uitgegeven door de Koninklijke Akademie 

 1859.) 



Deze schedels zijn uit oude graf heuvels opgedolven en 

 afkomstig van een 1 volkstam, die waarschijnlijk geheel uit- 

 gestorven is; maar gelijktijdig heeft deze Hoogleeraar eenen 

 schedel van Oenalaschka beschreven , die zich door zijne 

 breedte van dien der Groenlanders onderscheidt. Het ver- 

 heven zijn, de in de lengte voortloo pende uitstekende rug 

 langs den pijlnaad, is echter aan den schedel van den be- 

 woner van Oenalaschka, even zeer op te merken, als die 

 bijzonderheid één der merkwaardigste kenmerken is van 

 den schedel der Groenlanders, volgens den genoemden schrij- 

 ver. 



Hieruit blijkt, dat de pyramidale schedels der Eskimo's, 

 Groenlanders en bewoners van de Aleutische eilanden, dui- 

 delijke voorbeelden kunnen geven van den dolichocepha- 

 lischen en van den brachycephalischen typus. 



Of onder onze indische volkstammen kunstmatig mis- 

 vormde en platgedrukte hoofden voorkomen is ons onbe- 

 kend. 



Men weet, dat het hoofd der macrocephalen kort na 

 de geboorte met banden zóó zamengedrukt werd , dat het 

 de ronde gedaante verloor en in de lengte uitgroeide (Jos. 

 Hyrtll, 1. c. pag. 232). 



In de Krim en Oostenrijk en andere gewesten van Eu- 

 ropa heeft men die groothoofden of langhoofden, die kun- 

 stig misvormde schedels, opgegraven. 



Dat in Amerika de gewoonte om den schedel door uit- 

 wendig geweld op velerlei wijzen te vervormen, vroeger plaats 



