256 



had en nog tegenwoordig hier en daar geschiedt, is te 

 bekend, om nog nadere vermelding te behoeven, zegt de 

 Hoogleeraar J. van der Hoeven. 



In de Types of mankind van J. C. Nott en Geo R. Glid- 

 don, vindt men afbeeldingen van die misvormde schedels , 

 p. 440. 



Van het doel, hetwelk men zich bij deze barbaarsche 

 handelwijze voorstelde, weet men eigenlijk zeer weinig. 



Misschien was het als kenmerk van den volkstam, dat 

 men die misvormingen in gebruik bragt, zooals de besnij- 

 ding, het uitslaan van een of twee snijtanden, het tatoe- 

 eeren bij vele eilanders der Stille Zuidzee, enz. *) 



Von Baer is van meening, dat eene door kunstige en 

 geweldige middelen voortgebragte vormafwijking des hoofds, 

 op zekere tijden in Europa meer gebruikelijk geweest is, 

 dan men wei aannam. Ja in sommige streken van Frank- 

 rijk, bij Toulouse, bestaat die gewoonte nog, waarvan von 

 Baer in Parijs voorbeelden gezien heeft 2 ). 



Men heeft wel eens willen beweren, dat de Maleijer den 

 neus van den pasgeborene indrukt; maar dit is even on- 

 juist, als het beweren van het indrukken van den neus bij 

 den hond door den Japanner. 



De inlandsche vroedvrouw tracht het hoofd wel te fat- 

 soeneeren na de geboorte; doch of zij door die kunstmatige 

 behandeling met ligte handgrepen het hoofd van vorm doet 

 veranderen, betwijfelen wij zeer. Dat het slapen op den 

 rug met het achterhoofd op een hard ligchaam , of op 

 ééne der zijden met het hoofd in een zacht kussen , eenen 

 verschillenden invloed op den vorm des schedels van het 

 kind moet hebben, zal niemand zeker in twijfel trekken. 



De vrij algemeene asymetrie en scheefheid van den sche- 

 del bij de Indische volken verdient onze opmerking; alhoe- 

 wel Meckel reeds heeft aangegeven, dat asymetrie over 



*) Ned. Tijdschrift van Genecsk. V. Afl. Jan. p. 60 en 61. 

 2 ) Bulletins voorn, van St. Peterburg VI No. 6 p. 342, 1859 . 



