257 



het algemeen in de geheele dierenwereld bewijs is van min- 

 dere volmaaktheid. 



Voor de pathologische schedelvormen, heeft Virchow de 

 terminologie van Retzius tot grondslag genomen, zooals 

 wij lezen kunnen in zijne » Gesammelte Abhandelungen 

 zur wissenschaftlichen Medicin, 2te Halfte, Frankfurt ara 

 Ma in , 1856, p. 899", met houtsnee platen. 



Beneden zullen wij eenen schedel van eenen üaijak be- 

 schrijven, bij wien de pijlnaad gemist wordt en de kroon- 

 en lambdanaad vergroeid zijn. 



Aan dezen schedel vorm zoude K. L. von Baer welligt 

 den naam van scaphocephalus geven; ten minste gezegde 

 schedel heeft den vorm van een omgekeerd bootje. 



Wij eindigen deze inleiding met de merkwaardige woor- 

 den van den grooten Blumenbach, die Dr. J. C. Nott 

 aan het hoofd van zijn XI ü chapter on the comparative 

 anatomy of races, (Types of mankind bij J. C. Nott and 

 Geo R. Glicldon, London 1854 p. 411) geplaatst heeft. 

 » Graniorum inquam quibus ad gentilitias varietates distin» 

 » guendas et definiendas , nulla alia humani corporis pars 

 » aptior videtur, cum caput osseum (praeterquam quod a- 

 » nimae domicilium et officina, imo vero interpres quasi 

 » et explanator ejus sit, utpote universae physiognomiae 

 » basin et lirmamentum constit.uens) stabilitati suae maxi- 

 » mam conformationis et partium relativae proportionis va- 

 » rietatem junctam habeat, unde characteres nationum cer- 

 » tissimas desumere heet." 



Om een modelbeeld van iedere type te erlangen, hebben 

 Scherzer en Schwarz het geheel e ligchaam gemeten en 

 aanteekeningen der spierkracht en omtrent den pols ge- 

 maakt. Hunne resultaten aangaande onze Indische volken, 

 zullen zóó spoedig mogelijk publiek gemaakt worden. 



Batavia, 24 Mei 1861. 



DL. XXIII 



