315 



geld, zoo dat ik er een overvloed van bekwam. Dergelijke 

 moeijelijkheden zijn mij ook elders meermalen voorgekomen , 

 doch het bleek mij dat men ook hier voor geld alles kan 

 gedaan krijgen. 



Voor de terugreis naar Kamarian, bragten wij eene bar- 

 kas te water , die tamelijk lek was , en daar er eene vrij hooge 

 deining op zee stond, waren de Alfoeren niets op hun 

 gemak, als wij wat ver in zee gingen. Zij begrepen 

 dat ze niet meer naar den wal konden zwemmen, als de 

 barkas eens omsloeg of vol water liep; gelukkig hadden 

 wij Boegineesche roeijers, dte meer met de zee vertrouwd 

 waren, zoo dat wij dan ook met slechts enkele golfjes, 

 die soms in de barkas sloegen, vrij kwamen en nog voor 

 den donker Kamarian bereikten. 



De meeste moeite bad ik steeds met mijne levende 

 planten en met het herbarium, om ze op die kleine praau- 

 wen tegen zeewater, regen en vei trapping te beveiligen, en 

 toch liep het over het algemeen nog al naar wensch af, zoo 

 dat wij met eenen rijken buit beladen, de terugreis naar 

 Ambon aannamen. 



Wij kwamen op zondag te Waaij aan land, waar men 

 juist ter kerke ging. De regent had echter de beleefdheid 

 om onzentwil daarvan af te zien , en na kerktijd bezocht 

 ons ook de daar gevestigde zendeling, waarna wij geza- 

 menlijk nog een uitstapje maakten naar eene kakaoplan- 

 tage aan de negorij Waaij toebehoorende. Na bij den 

 regent gedineerd te hebben , vertrokken wij over land naar 

 Toleehoo , eene groote Islamsche negorij , waar wij des 

 nachts bleven; hoewel de regent zeer beleefd en voorkomend 

 was, waren wij er toch niet zoo geheel tehuis als bij onze 

 Ghristenbroeders. 



Hoewel hier langs de kusten nog al eenige vruchtbare 

 gronden gevonden worden, waarop men sagoebosschen, 

 klapper-, kakao- en andere vruchtboomen aantreft, zoo 

 ziet men toch ook vele gronden, vooral als men kajoe- 

 poetie ontmoet, die zeer schraal en voor kuituur onge- 



