314 



schikt zijn. Dit was voornamelijk het geval op onze ver- 

 dere reis van Toleehoo naar Soelie, op welke laatste plaats 

 wij halt maakten om de aan die negorij behoorende ka- 

 kaoboomen te gaan zien, die even als te Waaij nog zeer 

 jong waren, doch waarvan bij een welslagen, goede resul- 

 taten voor de bevolking kunnen verwacht worden. Wat den 

 groei der boomen betreft, daarvoor bestaat geene vrees; 

 ze mogen meer of min weelderig groeijeti, toch zullen ze 

 vruchten genoeg voortbrengen, om deze kuituur tot eene 

 zeer winstgevende voor de bevolking te maken. Men moet 

 echter meer vreezen voor de ziekte in de vruchten , waar- 

 door deze zwart worden en verdroogen, zoo als elders 

 het geval is; hierover hoop ik later meer uitvoerige mede- 

 deelingen te kunnen doen. 



Van Soelie trokken wij langs de baai van Baguala naar 

 de pas, waar wij onze bagage ontscheepten uit de praau- 

 wen, die wij te Waaij verlaten hadden. Onze goederen 

 werden over land gedragen en in andere praauwen in de 

 baai van Ambon overgebragt, waarmede wij nu naar de 

 hoofdplaats Ambon terugkeerden. 



Na te dezer plaatse al het verzamelde voor de verzen- 

 ding naar Java in orde gebragt te hebben , vertrokken 

 wij met de korvet Pallas naar het eiland Boeroe , waar wij 

 in de baai van Kajeeli ten anker kwamen. 



Boeroe. Dit eiland schijnt mij wegens het vochtige kli- 

 maat en wegens de ongeschiktheid van den bodem minder 

 voor de katoenkultuur geëigend, ten minste hetgeen wij 

 daarvan zagen, was daartoe niet uitlokkend. Misschien dat 

 zich in de binnenlanden daarvoor gunstiger gelegenheid 

 voordoet, hoewel het zich geheel als een bergachtig land ver- 

 toont. De bevolking van Kajeeli; zoo wel de burgers als 

 de Mohamedanen en Alfoeren vinden hun hoofdbestaan in 

 de vischvangst, in hunne sagoebosschen en in het stooken 

 van kajoepoetie-olie; van kuituur is weinig sprake. 



