323 



men. Hoewel er na onze terugkomst te Ambon in deze 

 streken nog zooveel te zien overbleef, dat onze weetlust 

 opwekte, was het ons echter niet vergund langer te blij- 

 ven, dan tot de komst van de mailboot , die spoedig 

 werd verwacht en waarmede wij naar Ternate zouden 

 vertrekken. Evenwel vonden wij in dien tijd nog ge- 

 legenheid, om te land over Roema-Tiga, Hitoe-Lama, Hila 

 en Said te gaan bezigtigen. 



Op deze reis waren wij even als vroeger bij onzen togt 

 naar Erna en ook op Saparoea in de gelegenheid, de be- 

 hendigheid onzer dragers, zoo wel Christenen als Islams 

 te bewonderen. Het bestijgen en afdalen der steile rotsen, 

 die vooral op den weg naar Erna voorkomen, was ons 

 zoo vreemd, dat wij zeker onze draagstoelen zouden ver- 

 laten hebben, ware het niet, dat men ons gezegd had 

 zulks niet te doen, en ik twijfel zeer of Javanen in staat 

 zouden zijn dit zoo goed als de Amboneezen te doen. On- 

 der een vrolijk gezang en gejoel, waarbij ze elkander steeds 

 trachten voorbij te streven, ging het in volle vaart naar 

 beneden, terwijl ze steeds zorg droegen dat de helft der 

 dragers (die gewoonlijk uit 8 man voor een 1 kacléra of 

 draagstoel bestaan) , den stoel hielpen opvangen , waar 

 het bijna loodregt naar beneden ging. Ook bij het be- 

 stijgen van dergelijke steile plaatsen waren zij onver- 

 moeid, al stroomde ook het zweet uit al hunne poriën; 

 hier hielp ook het ambulante gedeelte der dragers du- 

 wen of trekken. 



Met eene orembaai staken wij de baai over naar Roema- 

 Tiga, waar wij draagstoelen gereed vonden om ons voor de 

 verdere reis te dienen, die aanvankelijk over effen terrein 

 liep, dat in de nabijheid van het strand vruchtbaar en 

 met tuinen en enkele huizen bezet is. Het Kajoe bapa , dat 

 op Ambon zoo als men zegt niet voorkomt, was hier in 

 vroegere jaren aangeplant en had zich thans door de af- 

 gevallene vruchten wijd en zijd verbreid. Men had er 

 reeds zware hoornen gekapt en daarvan onder anderen een 



