355 



de ondiepte van het water gestuit, zoo dat wij moesten 

 terugkeeren. 



Wij logeerden zoo hier als elders op dit eiland in ont- 

 ruimde inlandsche woningen, wat ten naastenbij met een 

 bivouac kan vergeleken worden. 



Het vlakke land in de nabijheid van Sidangolie is meest- 

 al in koesoe-koesoevelden herschapen, doch van betere 

 kwaliteit dan op Boeroe en men treft hier zelfs min of 

 meer uitgebreide vlakten daarvan aan, die door eene me- 

 nigte van herten bewoond worden. Daar de bevolking van 

 de negorij Sidangolie niet groot is, behoeft zij geene uit- 

 gebreide kultuurvelden. 



Meer binnen 's lands stuit men op oorspronkelijke bos- 

 schen, die wel meer verheven liggen, doch van eigenlijk 

 gebergte is hier nog geen sprake. 



Van hier gingen wij weder scheep naar Djilolo (Pilolo) 

 de vroegere zetel van de vorsten dezer eilanden; van dien 

 zetel was echter weinig meer te herkennen ten zij een 

 vierkant stuk metselwerk, dat geheel met geboomte be- 

 groeid was, als zoodanig nog in aanmerking mogt ko- 

 men. Van dit punt loopt eene steile bergwand tot in 

 de baai van Djilolo af, welke laatste nu echter daar 

 ter plaatse geheel met Rhizophoren is digt gegroeid, zoo- 

 dat men ongeveer op een 1 paal afstand van deze plaats 

 reeds landen moest, om over land de negorij te bereiken, 

 die thans uit eenige vervallene Alfoersche woningen be- 

 staat, en door het wilde gekrijsch der witte kakatoea's 

 en groene en roode loeries , waarvan wij eene menigte 

 doodschoten, verlevendigd wordt. Het terrein is hier over- 

 al met bosschen bedekt en zelfs de negorij was niet veel 

 anders. 



Den volgenden dag trokken wij in draagstoelen over land 

 naar Sahoe en Soerahoo. Het eerste is eene binnenland- 

 sche negorij , doch het laatste aan het strand gelegen , waar 

 op de kaarten Sahoe geplaatst is. 



Op dezen togt zagen wij vele vruchtbare vlakten, totdat 



