355 



ben, thans door aanslibbingen geheel met Ilhizophoren 

 begroeid is. 



Dodienga zelve , dat aan den voet van eenen heuvel gelegen 

 is, waarop een klein vervallen fortje staat, met eenen Euro- 

 peeschen korporaal en eenige inlandsche soldaten bemand, be- 

 staat slechts uit eenige weinige onaanzienlijke huizen, op een 

 moerassig terrein. De weg naar het fortje loopt zeer steil op 

 en was, wijl het hier juist veel geregend had, zeer glad 

 en moeijelijk te beklimmen. Deze weg voert tevens over 

 den pas naar Bebanee aan de andere zijde des eilands; wij 

 legden den afstand tusschen deze plaatsen in weinige uren af, 

 hoewel wij door het inzamelen van planten, slechts langzaam 

 vorderden. Even steil als wij aan de zijde van Dodienga waren 

 opgeklommen , ging het aan de andere zijde naar beneden en 

 nu zelfs over een veel langer trajekt, daar wij op den pas zei- 

 ven, ook nog hier en daar veel geklommen hadden. Niettegen- 

 staande de kale harde rots bij het afklimmen overal aan 

 de oppervlakte komt, gebruikt men dezen weg toch tot het 

 slepen van praauwen en het vervoer van produkten van 

 geene zijde des eilands naar Tidore en Ternate, vice-versa. 

 Het plan bestond evenwel om dien weg te verbeteren, 

 waarvoor reeds fondsen waren toegestaan. 



De baai van Bebanee is prachtig en men kon daarin 

 als ineen doolhof rondvaren, zoo door de uitstekende land- 

 tongen als de kleine eilandjes, die haar geheel schijnen 

 digt te sluiten, en hoewel het meerendeel der kust met 

 Rhizophoren bedekt is , zoo oogstten wij hier toch aan den 

 vasten wal, zoo wel als op den pas, verscheidene nieuwe 

 plantensoorten. Uit de baai zagen wij aan de glooijing 

 der strandheuvels vele drooge padievelden, hoewel wij 

 geene negorij te zien kregen, die waarschijnlijk aan de 

 binnenzijde gelegen was. 



Onze geleider, de kapitein-laoet van Ternate was een 

 zeer hupsch mensch. In al zijn doen was hij zeer beleefd, vrien- 

 delijk en behulpzaam en wij hadden ons overigens ook 



