557 



ze gewassen was eene zeer belangrijke soort, waarvan wij 

 reeds veel gehoord hadden, en die men te Ambon meen- 

 de dat op Groot-Obie te huis behoorde, zoodat wij regt 

 gelukkig waren, die plant hier aantetreffen, daar het ons 

 niet gegund was, om Groot-Obie te gaan bezigtigen. Ik 

 bedoel hier de Pala radja die op Batjan overal in het wild 

 voorkomt. Deze Pala radja is dezelfde als de door ïlum- 

 phius reeds beschrevene. De vrucht is uiterlijk gelijk aan 

 de echte Bandanoten, doch de vleezige schil is meer hout- 

 achtig en de daarin liggende noot veel kleiner en meer 

 ovaal van vorm; de geur zoowel van de noot als van 

 de foelie, scheen ons echter nog ruim zoo specerij achtig 

 en aangenaam als die der Bandanoten, zoodat het een 

 heerlijk handelsartikel kan w T orden. 



Met veel moeite bekwam ik een 20 tal versche, rijpe, 

 voor aanplanting geschikte noten en daar deze onmidde- 

 lijk in de aarde gelegd zijn, heb ik ze meestal tot plant- 

 jes uitgegroeid in den plantentuin overgebragt. Men bragt 

 ons een paar honderd van deze in de bosschen verza- 

 meld noten; daar ze echter onrijp waren, zijn ze tot ver- 

 rotting overgegaan. De sultan gaf ons ook eenige rijpe 

 gedroogde noten, die evenwel niet meer voor aanplan- 

 ting geschikt waren. 



In de nabijheid der hiervoren besprokene kolenmijnen; 

 zag ik eenige hoornen van deze soort in de bosschen on- 

 der ander hoog geboomte. Door de zonderlinge vorming 

 der wortels, die een paar voeten boven den grond, uit de 

 stammen voortkomen, zijn zij gemakkelijk van andere hoo- 

 rnen te onderscheiden. 



Het blad heeft dezelfde gedaante als dat van de gewone 

 noot, doch is aan de onderzijde meer witachtig. 



De volgende dagen bezocht ik de in de nabijheid der 

 hoofdplaats gelegene zware bosschen, die op een vrij ef- 

 fen terrein, in eenen weelderigen bodem, kolossale stam- 

 men bevatten. Daaronder vond ik eene Antiaris soort 

 (verscheiden van de Antiaria toxicaria of Pohon oepas 



DL. XXII! " 



