574 



hoogleeraar B. gehinderd te hebben. In die namen zelven 

 ziet hij echter geene fout en ik zal daarom maar aanne- 

 men dat het, ook volgens professor B., de namen zijn van 

 bevoegde geleerden. Maar dat aangenomen, doet het er 

 immers niets toe of de geleerde, die zijn leven wijdt aan 

 de uitbreiding van de wetenschap, tot den eenen of den 

 anderen landaard behoort. Maar dat schermen met groote 

 woorden » vaderlandsche geleerden" en «roem van Neder- 

 land'" komt hier niet te pas; uit mijn » Een woord aan 

 het publiek 11 heeft men gezien, dat aan het kabinet, waar- 

 bij de heer Bleekrode werkzaam is, 214 monsters delfstof- 

 fen werden gezonden, terwijl er aan het vreemde kabinet 

 dat onder het bestuur staat van den grooten man van 

 » the Siluria ," slechts 51 stuks werden geschonken. De 

 Nederlandsche roem op het veld van wetenschap gaat 

 ook mij ter harte. Aan geen 1 vaderlandschen geleerde 

 is, zoo ver ik weet, door de regering ooit geweigerd om 

 Indische delfstoffen te erlangen, om die voor de weten- 

 schap te bewerken. 



De heer B. zegt niet te begrijpen wat de zinsnede be- 

 teekent » op aanraden van sir Henrij de la Beche was ik 

 » voorzigtig om niet te spoedig parallellen te trekken, tus- 

 a schen de in Indië en in Europa voorkomende watervor- 

 mingen. " In verband met hetgeen daaraan voorafgaat en 

 daarop volgt (Nat. Tijdsch. XIX e deel bladz. 521), dacht ik 

 niet dat die zinsnede zoo moeijelijk te begrijpen was. De 

 hoogleeraar schijnt haar evenwel in zoo verre begrepen te 

 hebben, dat hij haar tracht belagchelijk te maken. Met 

 leedwezen zag ik , dat de man , die een oogenblik te voren 

 den handschoen opnam voor de vaderlandsche geleerden, 

 tot bestrijding van eenen mijnbouwkundige gebruik maak- 

 te van het wapen der bespotting ; zulks is eene wijze van 

 aanvallen den hoogleeraar onwaardig, zij is zwak en ik 

 acht het beneden mij om mij tegen zoo zwak een 1 aanval 

 te verdedigen; hij lost zich van zelf op. 



