385 



De warmte van het water in de bron bedroeg 's mor. 

 gens ten 11 ure 47° G = 37,6° R; volgens Dr. F. Jung- 

 huhn bedroeg zij op den 14den April 1847 38° R. 



Het minerale water, dat in de bron met eene laag Con- 

 ferven bedekt is, bezit eenen flaauwen , eenigzins ijzer- 

 achtigen smaak en eenen zeer zwakken reuk naar zwa- 

 vel waters tofgas; het is voorts helder en van 1,0005 soor- 

 telijk gewigt bij 27° C warmte. Rood lakmoes papier 

 ondergaat, in het water gehouden, geene verandering, na 

 drooging was er eene zwakke alkalische reaktie waar te 

 nemen. Blaauw lakmoespapier kreeg in het water eenen 

 roodachtigen schijn. 



Door koking wordt het water onder ontwikkeling van 

 weinige gasblazen troebel en zet vervolgens een aardachtig 

 praecipitaat af van eene wit grijze kleur. Het gekookte 

 water reageert zeer zwak alkalisch. Volgens het kwa- 

 litatief onderzoek bevat het gekookte water de volgende 

 bestanddeelen in weegbare hoeveelheid : potassa, soda, bit- 

 teraarde, zwavelzuur, chlorium en koolzuur, terwijl het 

 praecipitaat, dat zich gedurende het koken uit het water 

 afzonderde, kieselaarde, kalkaarde, bitteraarde, ijzeroxy- 

 de, aluinaarde en koolzuur bevatte. 



Buitendien houdt het water zeer geringe hoeveelheden 

 van zwavelwaterstofgas; voorts organische stoffen, sporen 

 van boorzure soda en van ammonia. 



Kwantitatieve analyse. 



1. Bepaling der vaste deelen. 



259,676 grm. mineraalwater gaven bij 104° G. gedroogd, 

 0,160 grm. zout; bij behandeling met ged. water bleven 

 er 0,0765 grm. onopgelost over. 



100 grm. mineraalwater bevatten dus 0,06162 grm. vaste 

 bestanddeelen, waarvan in water oplosbaar zijn 0,03216 grm. 



en onoplosbaar 0,02946 » 

 dl. xxiii. 25 



