592 



De smaak van het water was flaauw, weinig prikkelend 

 en zeer weinig zwavelwaterstofgasachtig. 



Van beide bronnen heb ik een zeker aantal met mine- 

 raalwater gevulde flessschen mede naar Batavia genomen 

 en het later scheikundig onderzocht, waarbij de volgende 

 uitkomsten zijn verkregen. 



A. Seheikundig onderzoek der laatst vermelde bron; 

 wier water 59,2° C. warm is. 



Het soortelijk gewigt van het water is bij 27° G. ^ 

 1,00256; volgens het kwalitatief onderzoek bevatte het water 

 chloorpotassium, chloorsodium , chloorcalcium , chloormag- 

 nium, sporen van joodmagnium, koolzure kalkaarde, koolzure 

 bitteraarde, kieselaarde, koolzuur ij zerp rotoxyde, organische 

 zelfstandigheden, sporen van zwavel waterstofgas, koolzuur- 

 gas en aluinaardehydraat; voorts nog zeer kleine hoeveel- 

 heden boorzure soda. De medegenomene hoeveelheid mine- 

 raalwater was te gering om dit laatste zout kwantitatief te 

 kunnen bepalen. 



Kwantitatieve analyse. 



1. Bepaling der vaste deelen. 



265,724 grm. water gaven 0,822 grm. droog zout; na 

 behandeling met water bleven onopgelost 0,0555 grm. 



100 grm. water bevatten dus 0,51169 grm. zout, waar- 

 van in water oplosbaar zijn 0,29065 grm. en onoplosbaar 

 0,02104 grm. 



2. Bepaling van het chloorpotassium. 



De oplosbare deelen van het zout in de 1ste bepaling 

 verkregen, werden met barietwater behandeld, het fikraat 

 met koolzure ammonia ontleed, het fikraat uitgedampt en 

 gegloeid ; het overblijvende werd in water opgelost en toen 

 chloorplatina bijgevoegd, waarna de oplossing bij zachte 

 warmte uitgedampt en met alkohol van 0,825 behandeld werd- 

 men verkreeg platina-potassium-chloried bij 100° G. gedroogd 

 0,180 grm. wegende, voor 100 grm. water 0,06825 grm. be- 



