o33 



wijze met potaschloog behandeld, de vloeistof ongekleurd 

 laat. Ik heb thans van deze zelfde soort eene proef in 

 een porseleinen schaaltje gedurende 10 minuten met po- 

 taschloog gekookt ; de vloeistof werd hierdoor stroogeel ge- 

 kleurd, door verzadiging met zuur verdween de kleur, 

 zonder dat zich een merkbaar praecipitaat afscheidde. Eene 

 andere proef gedurende 24 uur in een porseleinen kroesje 

 op potaschloog getrokken , waarbij de vloeistof van tijd tot 

 tijd aan het koken geraakte, leverde eene kastanje- 

 bruine kalioplossing, waaruit zich bij verzadiging met zuur 

 een koffijbruin bezinksel afscheidde. 



Eene kortstondige behandeling met potaschloog schijnt 

 dus niet voldoende, om een gering ulminegehalte uit bruin- 

 kool aftescheiden. 



Prof. Bi. schijnt te meenen dat de mijn-ingenieurs den 

 naam van zwartkool gebruiken, om de waarde der Borneo 

 bruinkool in de publieke opinie te doen stijgen; dat zij 

 het vrij algemeen vooroordeel tegen bruinkool vreesden , 

 of wel zei ven daarmede behebt zijn. 



Wat mij zei ven betreft, verklaar ik die bedoeling niet te 

 hebben gehad, en van dat vooroordeel steeds vrij te zijn 

 geweest. Nog beschouw ik de potaschproef, op de een- 

 voudige wijze zooals zij door mij beschreven is, namelijk het 

 kortstondig trekken met eene verwarmde oplossing, als een 

 praktisch middel om de betere van de slechtere bruinkoolsoor- 

 ten te onderscheiden. Zooals genoegzaam uit de 19 e bijdrage 

 blijkt heb ik door zwartkool altijd verstaan: eene soort 

 van oud-tertiaire geologische vorming, met bruinen tint, 

 en hoog koolstofgehalte. 



Ik ben trouwens geheel van 's hoogleeraars gevoelen , 

 dat de ware naam voor onze Indische zwartkool is pekkool 

 of gagaat. 



Dat bij gebrek van eene elementair analyse, de uit- 

 komst der loodproef van Berthier in verband met die eener 

 goede kokebepaling nog het beste inzigt geeft van de 

 waarde en geaardheid der brandstof, is eene meening, van 



