556 



lijken, met die van Europeesche kool uit alle geologische 

 tijdperken, zoo vind ik de beste overeenkomst met die 

 door Regnault geleverd van de gagaat van St. Girons. 

 Beide analysen naast elkaar stellende heeft men: 



Kool van Jaïet (gagaat) 



Oranje-Nassau St. Girons 

 Z. en O. afdeeling v. Borneo. 



Asch 4,26 4,08 



Koolstof 72,80 71,94 



Waterstof. 4,755 5,45 



Zuurstof en 1 ££ g ' 



btikstor zamen 



Van de gagaat van St. Girons verkreeg Regnault slechts 

 42,5o/ koke (tres brillant, a cassure conchoïde, coke me- 

 talloïde soudé). 



Zes te Buitenzorg genomen proeven van verschillende 

 Indische koolsoorten, van overeenkomstige natuur, gaven 

 voor gemiddeld gehalte 49,82o/ koke. 



En hiermede meen ik dat alle verschil in uitkomst door 

 prof. BI. en mij verkregen, is opgehelderd, en dat boven 

 allen twijfel mag worden aangenomen, dat de Indische kool 

 uit de nummulieten formatie, vroeger genoemd zwartkool, 

 werkelijk is: pekkool of gagaat geheel overeenkomende met 

 de Europeesche, die bij een koolstofgehalte van ruim 70°/ o , 

 door gloeijing in eene retort, nagenoeg 50o/ zaamgebak- 

 ken koke oplevert. 



Ten slotte kan ik niet nalaten te doen opmerken , dat 

 er in de redevoering van prof. Bleekrode , gehouden in het 

 Instituut van Ingenieurs, en gedeeltelijk opgenomen in zij- 

 ne : » Woorden over de bruinkool van Borneo aan het pu- 

 bliek en aan den hr. Corns de Groot' 1 nog al ingenomen- 

 heid heerscht met de verdiensten van vreemden, bij ter 

 zijde stelling van hetgeen er goeds is in het gepubliceerde 

 der Hollandsche mijningenieurs. 



Ik bedoel niet eenige hatelijke uitdrukkingen, die, zoo 



