37 



welke 2Ya dagreizens van deze bron gelegen is, kan men 

 den opstijgenden damp er van ontwaren. 



In de nabijheid dezer bronnen vindt men op en in den 

 bodem stukken zwavel verspreid. Het water dat door deze 

 bronnen gezamenlijk wordt uitgeworpen, vormt eene beek , 

 welke, na een uur stroomens, zich vereenigt met de wateren 

 eener andere sprank, welke afkomstig is van de 



B. Gemoera-tawas of aluinbronnen. 



Deze bronnen, ongeveer zes in getal, zijn gelegen aan 

 den voet van den berg Soeban, op eene kleine vlakte. De 

 aluin zet zich in den oostmoesson aan de randen der bron- 

 nen af, in den vorm van kleine korrels (gestoorde kristallen). 

 In den westmoesson beeft dit niet plaats. De vele regens 

 lossen hoogst waarschijnlijk dan de gewone kristallen op. 



Het water uit deze bronnen vereenigt zich weldra met 

 dat van andere beken, en wordt door de bevolking dier 

 streek aangewend ter besproeiing van de nabijgelegene sawah- 

 velden, die allen in tamelijk bloeienden toestand verkeeren. 



Het water dezer sprank, na met de beek uit de reeds 

 bovengemelde zwavelbron zich te hebben vereenigd , neemt 

 nog de uitvloeisels van onderscheidene warme bronnen op, 

 stroomt voorbij de doesoen Babatan (Semendo) en stort 

 zich daarna in de Ogan-kanan. 



C. Gemoera ajer-panas. Deze warme zoutbronnen zijn 

 gelegen aan de oevers van een riviertje van dienzelfden 

 naam, aan den voet van den Pematang Derian Kempis, op 

 eene vlakte van =£ 150 ellen in 't vierkant en op een 

 afstand van circa 2 uren van de doesoen Goemai-Tiga , 

 marga Semikrian. 



De voornaamste daarvan is de Gemoera-Kemoeloean of 

 de »zich schamende bron": zij schijnt dezen naam te hebben 

 erlangd , omdat zij het water slechts bij tusschenpoozen 

 opwerpt. 



Vrij talrijke bronnen, waarvan sommige zelfs in de bed- 

 ding der rivier zelve uitkomen, vormen hier eene groep. 

 De bevolking schijnt er echter geen gebruik van te ma- 



