98 



kleur meedeelt aan de kieurlooze producten der verbranding, 

 welke uit den schoorsteeu ontwijken, voornamelijk aan den 

 waterdamp, welke door de afkoeling van den ontwijkenden 

 stoom ontstaat. De bestanddeelen van dezen rook, water- 

 stof en koolstof, badden verbrand kunnen worden en gaan 

 dus ook ongebruikt verloren. 



Hieruit blijkt, voor de onvolkomen verbranding van brand- 

 stoffen : 



\°. Dat de zwarte kleur van den rook — rook in alge- 

 meenen zin — op zich zelve geen bewijs is, dat er eene 

 bijzonder slechte verbranding plaats heeft, want de water- 

 dampen, die uit den schoorsteen ontwijken, worden, door 

 eene geringe hoeveelheid kool, donker gekleurd. Het warmte- 

 verlies, evenredig aan de zwarte of donkere kleur van den 

 rook kan gering zijn, terwijl gelijktijdig kieurlooze gassen 

 ontwijken, welke verbrand hadden kunnen worden en die, 

 door het ontwijken, grooter bewijs leveren voor de slechte 

 verbranding, dan de door eene kleine hoeveelheid kool 

 donker gekleurde rook. 



2 Ü . Dat de rook — weder rook in algemeenen zin , — 

 veel of weinig, licht of donker gekleurd, niets bewijst te- 

 gen de hoedanigheid der gebruikte brandstof, maar wel: 

 tegen het plaatsgrijpend verbrandingsproces. 



Derhalve, alvorens zich te wagen om de qualiteit aan 

 te vallen der voor stoomgebruik geschikte kolen van Ne- 

 derlandsch-Indie, heeft men te beginnen met te leeren : 

 hoe die kolen volkomen te verbranden. 



In de stoomketels met een groot aantal nauwe vlam- 

 pijpen is het volkomen verbranden van steenkolen moeie- 

 lijk, maar niet onmogelijk. 



Men heeft om dat doel te bereiken : in de eerste plaats 

 den toevoer van de dampkringslucht zoodanig te regelen, 

 dat voldoende zuurstof tot de verbranding wordt aange- 

 voerd, en in de tweede plaats te zorgen, dat de zich ont- 

 wikkelende brandbare gassen, zoodanige temperatuur be- 

 houden , dat hunne verbranding mogelijk blijft. 



