152 



Uit de eerste analyses blijkt, dat het koolstofgehalte van 

 verschillende stukken kool zeer uiteenloopt, waarom met 

 des te meer grond wordt verondersteld, dat bedoelde kolen 

 niet uit eene zelfde laag afkomstig zijn. 



Goede Indische stoomkolen, zooals die van de mijn O- 

 ranje- Nassau , bevatten 72,46 pet. koolstof, terwijl bij die 

 van andere plaatsen in Indië, die nog ontginbaar worden 

 geacht, het koolstof-gehalte steeds meer dan 70 pet. bedraagt. 



Hoewel nu alleen uit het koolstof gehalie eener kolen- 

 soort, niet met juistheid hare waarde kan worden bepaild, 

 zoo blijft toch dat gehalte, vooral voor Indische kolen, 

 eenen niet al te ruwen maatstaf voor de practische beoor- 

 deeling van verschillende kolen. Zulks aannemende, blijkt 

 uit vergelijking van de hiervoren gedane opgaven, met de 

 uitkomsten van het verrichte scheikundig-onderzoek, dat 

 de kolen, geleverd door de firma Maclaine, Watson & Co. 

 over het geheel niet behooren tot de goede Indische kolen 

 en dat nauwelijks een gedeelte van dezelve als. zoodanig 

 in aanmerking zoude kunnen komen. 



De commissie voornoemd, acht dus beide partijen kolen 

 ongeschikt om op stoomschepen te worden gebruikt, meer 

 bepaald op grond van : 



1°. dat zij bestaan uit een mengsel van Indische kolen- 

 soorten, van welke alleen de beste soort voor stoomgebruik 

 geschikt is; 



2°. dat zij vermengd zijn met stukken kolenschiefer en 

 klei; 



3°. dat zij voor een groot deel bestaan uit gruis. 



Bijlage X>. 



Staat aanwijzende het betrekkelijk warmtegevend vermo- 

 gen en het aschgehalte van alle de in 1858 in' het che- 

 misch laboratorium van de K. K. geologische Reichsantalt 

 te Weenen beproefde zwart- en bruinkolen. 



