140 



»De kool, welke men ongedroogd voor de analyse aan- 

 wendt, wordt thans in een porceleinen schuitje gewogen 

 en door middel van een platina-draad, welke aan het oor 

 wordt bevestigd, in de verbrandingsbuis geschoven, tot aan 

 de asbestprop, waarna de buis, met eene van een glazen- 

 buisje voorziene drooge kurk, wordt gesloten. Dat glazen 

 buisje is aan beide zijden open ; door er een caoutchouc 

 buisje op te schuiven, waarin zich een glazen staafje be- 

 vindt, dat door een koordje hermetiesch met de caoutchouc 

 buis verbonden is, is de sluiting der verbrandingsbuis aan 

 het achtereinde volkomen. 



» Voorts plaatst men voor aan de buis de afgewogen 

 chloorcalcium-buis , het kali-apparaat, enz., en begint op 

 nieuw de buis — van voren naar achteren — te verhitten, 

 tot nabij de plaats, alwaar het schuitje met kool zich bevindt. 

 Zoodra de buis de donkerroode gloeihitte bereikt heeft, ver- 

 warmt men voorzichtig, bij gedeelten, de kool en gaat daarme- 

 de voort, tot dat er geene gasbellen meer ontwikkeld worden. 



wAlsnu vangt men aan, een stroom droog zuurstofgas 

 door de buis te leiden , om de terug geblevene coaks, enz. 

 te verbranden en ten slotte de buis van koolzuur en wa- 

 terdamp te bevrijden. 



^Na afloop der analyse, blijft de asch volkomen vrij van kool 

 in het schuitje terug en kan, na bekoeling, worden gewogen. 



»De voordeden dezer methode zijn: 



1°. Zij is gemakkelijker in de uitvoering dan de tot dus 

 ver gevolgde. 



2°. De waterstof wordt naauwkeuriger bepaald. 



3°. Men verkrijgt tevens de asch der kool. 



4°. Men heeft de ontwikkeling van de zuurstof in zijn 

 macht. 



5°. Men behoeft de buis, na afloop eener proef, slechts 

 van ander koperdraaisel te voorzien om haar op nieuw te 

 kunnen bezigen. 



De zuurstof en stikstof, te zamen , zullen uit het verlies 

 worden berekend. 



