141 



De zwavel zal worden bepaald , door de kool met soda 

 caustica te smelten, het product met salpeterzure potasch te» 

 oxydeeren, daarna de gesmoltene massa in water op te lossen, 

 de oplossing met zoutzuur te neutraliseeren, te filtreeren en 

 met chloorbarium neer te slaan. De verkregen sulphas barytae 

 zal aangeven: de hoeveelheid zwavel in de kool voorhanden. 



Ter bepaling van het hygroscopisch water, zal de kool 

 bij 150 C in een droogbuisje worden gedroogd, onder over- 

 voering van een droogen luchtstroom. 



Omtrent de coaksbepaling valt op te merken dat hare 

 procentische hoeveelheid zeer afhankelijk is van de wijze 

 van verwarming welke men volgt. Bij eene zeer snelle 

 verhitting, verkrijgt men eenige coaks minder dan bij eene 

 langzaam toenemende verwarming. 



De coaksbepalingen zullen bij eene langzame verhitting 

 worden volbracht. 



Bovenstaande omschrijving der te volgen methode heb 

 ik gemeend aan de analyse te moeten doen voorafgaan, 

 dewijl dit eerste gedeelte van het onderzoek al dadelijk 

 voor de pers is bestemd. 



§ 1. Kolen van de mijn Oranje- Nassau, in de residen- 

 tie Zuider- en Ooster-afdeeling van Borneo. 



In deze mijn worden, sedert medio 1852 (1) vier kolen- 

 lagen ontgonnen, aangewezen door de letters A, G, D en 

 F, waarvan de drie eerste voor stoomgebruik en de laatste 

 voor de smederij bestemd zijn. Het is van deze vier kolen- 

 soorten dat hier het scheikundig onderzoek zal worden 

 medegedeeld, te beginnen met de lagen A, G en D. 



a. Kolen voor stoomgebruik: 



Laag A. 



Specifiek gewicht 1,270 bij 29° C. 

 0,5125 steenkool, gaven bn verbranding: 

 0,826 CO 2 = 72,0% G. 

 0,17225 HO = 6,12% H. 

 0,0103 asch= 5,2% asch. 



(1) Zie Natuurkundig tijdschrift voor Ned.-Indië deel IV, bladz. 1— 86. 



