151 



dig tot eene sterke wit-gloeihitte gebracht, wanneer alvo- 

 rens de eigenlijke verbranding van de brandmaterialen zoo 

 volkomen mogelijk is gemaakt. 



Welke middelen heeft men in den nieuwen tijd aange- 

 wend om, langs niet al te kostbare wijze, de verbranding 

 te bevorderen ? 



Wij weten dat de dampkring, die ons omringt, de ver- 

 branding moet onderhouden, maar wij weten tevens, dat 

 die dampkring slechts voor l bestaat uit de stof, die al- 

 leen en uitsluitend die verbranding bedingt, terwijl de 

 overige f geheel werkeloos blijven. 



Eene zoodanige verbranding moge nu voldoende zijn voor 

 onze gewone dagelijksche behoeften, in veel gevallen heeft 

 men meer gevorderd , en het lag voor de hand , dat men 

 aldra inzag, dat men de hoeveelheid zuurstof bij verbran- 

 ding moest weten te vergrooten , ten einde die verbran- 

 ding volkomen te doen zijn. Daar waar het alleen om 

 warmte-productie te doen is, bereikt men dit eenvoudig 

 door een kunstmatigen stroom van gewone lucht, met groote 

 snelheid in het vuur te blazen, maar dit middel is niet 

 van toepassing bij kunst-licht. 



Daar dient men, bij eene zelfde snelheid in den aanvoer 

 van lucht, de hoeveelheid zuurstof in die lucht te verhoo- 

 gen , of wel, men voedt de vlam uitsluitend met zuurstof, 

 in plaats van met gewone dampkringslucht. 



De zaak komt dus hierop neder: bereidingswijze van 

 zuurstof, langs weinig kostbaren weg, en de laatste drie 

 jaren zijn ongemeen vruchtbaar geweest, in het vinden van 

 middelen daartoe. 



Wij zullen die middelen eens meer uitvoerig nagaan ; wel- 

 licht dat wij op sommige manieren stuiten, die door nieuw- 

 heid*en bruikbaarheid meer bijzonder onze aandacht ver- 

 dienen. 



