187 



pen; na drie dagen kwamen wij eerst te Banda aan , waar 

 wij vernamen , dat de storm ook hevig gewoed had , zoo- 

 dat zelfs verscheidene waroeboomen , die langs het strand 

 gestaan hadden , waren omgerukt. 



Den 24sten December, te 5 uur 's namiddags, verlieten 

 wij Banda en kwamen den volgenden morgen te 10 uur 

 in de bocht van Haja. 



Eene ankerplaats is hier niet te vinden , zoodat de keuze 

 beperkt werd tot het bepalen van de ligging eener ver- 

 blijfplaats van visschers , die volgens de aan boord geko- 

 mene orangkajas , Waja heet. 



Zij ligt op dezelfde lengte als de zuidpunt van den wes- 

 telijken hoek der baai, doch een of twee minuten noorde- 

 lijker. Aan de zuidpunt kon niet geankerd en ook niet 

 geland worden, wegens de ver vooruitstekende koraalbank. 



De rivier, die in deze baai uitkomt, heet Soengei ka- 

 wa, in het Ceramsch Soengie-Awa. 



Een eiland in den mond der rivier, zooals op de kaart 

 van Gregory staat, bestaat niet. 



Dicht bij den mond van S. Kawa ligt Tehor of Tahoroe, 

 verder rechtsom, d. i. oostelijk, Taloetie, Laimoe, Boling, 

 Toensai , Hatiahoe , Warienana , Hatoemetti , die allen tot 

 Ambon , en Batoe-assa , Tobo , enz. , die reeds onder Banda 

 behooren. 



Westelijk van Haja, tot aan de Elpapoetiebaai, vindt 

 men slechts drie negorijen, Tamilaoe, Sepa en Amahai. 

 Bij vergelijking van deze namen, die ik van de aan boord 

 gekomene orangkajas vernam en dadelijk opschreef, met 

 die welke op de kaarten van Gregory en Melvill staan , 

 zal men weder vele verschillen opmerken. 



Wegens het reeds ondervonden onstuimige weder in de 

 Banda-zee, gaven wij Lucipara op, en namen Saparoea in 

 de plaats. Den 26sten te 11 uur 's morgens kwamen wij 

 daar aan, ik landde onmiddelijk en verkreeg nog in het 

 fort Duurstede de zonsmiddaghoogte. Later gelukte nog 

 met moeite, door dikke wolken heen, de tijdsbepaling. 



