198 



In het voorjaar van 1864 heb ik daartoe eene menigte 

 afstanden van vaste sterren gemeten, wier nauwkeurige 

 plaatsen uit den N. Almanac ontleend konden worden. 

 Ongelukkig bemerkte ik eerst nadat ik een vijftigtal der- 

 gelijke metingen gedaan had, dat het instrument in geenen 

 deele gerectificeerd was, dat namelijk de kijker eene hel- 

 ling van 28'. en de spiegel eene helling van bijna 7' had. *) 



Hoewel ik toen de gevondene verschillen voor deze hel- 

 lingen verbeterde, wantrouwde ik toch min of meer de 

 gevondene resultaten, die echter onlangs eene schoone be- 

 vestiging verkregen, zoowel door eenige tijdsbepalingen met 

 de zon, die ik te Batavia èn met den patentcirkel èn met 

 het universaalinstrnment deed, als door eenige breedtebe- 

 palingen door de zon, die ik met de bekende breedte der 

 waarnemingsplaats kon vergelijken. 



De metingen van afstanden van sterren moesten voor 

 straalbreking herleid worden. De invloed van deze is, 

 zoo als uit de differentiaalformulen der spherische drie- 

 hoeksmeting volgt, zoodanig, dat de straalbrekingen der 

 beide sterren vermenigvuldigd moeten worden, iedere met 

 den cosinus van den hoek aan die ster, in den driehoek, 

 die door beide sterren en het zenith gevormd wordt; de 

 producten moeten vereenigd worden en afgetrokken van 

 den gemeten afstand. 



Bij het meten der afstanden moet dus niet verzuimd 

 worden, den tijd op te teekenen, daar die noodig is ter 

 berekening van de hoogten der gebruikte sterren tijdens 

 het oogenblik, (of liever het midden der oogenblikken) van 



') De reductie 



der 



gemeten hoeken 



voor 



deze hellingen was als volgt: 



gemeten liock 





reductie 





gemeten hoek reductii 



0° 





0*,0 





700 _ 7* } 8 



10 





- ,8 





80 — 9 ,6 



20 





— 1 ,7 





90 — 11 ,7 



30 





- 2 ,6 





100 — 14 ,4 



40 





— 3 ,7 





110 — 17 ,7 



50 





- 4 ,9 





<I20 22 2 



CO 





— 6 ,2 





130 — 28 ,3 



