298 



eerste plaats gedacht hebhen aan eenen kruidkundige, die 

 tevens in de genees- eu heelkunde ervaren was. Boven- 

 dien een geleerd geneesheer was toen, volgens het gevoelen 

 van onderscheidene vlootvoogden, eene behoefte, die zij ook 

 wel op eigene kosten mede wenschten te nemen. 



Volgens dr. Pop 1 ) , schreven Reijnst en anderen hier- 

 over nadrukkelijk. 



Op voordracht van den gouverneur generaal Koen, zal 

 Bontius door de heeren bewindhebbers, zoo als wij gezien 

 hebben, als doctor, apotheker en opzichter van de chirur- 

 gijns in fndië aangesteld zijn geworden, en wel op eene 

 goede bezoldiging. Want niet alleen, dat hij daarover 

 aan zijnen broeder Willem zijne tevredenheid betuigde, 

 doch hij verklaarde ook in de opdracht van zijn »Metho- 

 dus medendi n aan heeren algemeeue bestuurders van den 

 handel in Oost-Indië verplicht te zijn een bewijs te 

 geven, dat zij geene vergeefsche onkosten voor hem ge- 

 maakt hadden 2 ). 



Daartoe schreef hij in den nacht voor de pers, terwijl 

 hij over dag in de bosschen botaniseerde, of in het kas- 

 teel en in het stadsziekenhuis, en onder de burgerij de 

 geneeskundige praktijk uitoefende. Hij scheen er op gesteld 

 te zijn, dat de heeren XVII de overtuiging kregen, dat hij 

 in indie zijn tijd goed besteedde. Over de afgunst der 

 kwal ijkgezinden jegens hem, zoude hij zich niet bekom- 

 meren, en het zou hem voldoende zijn, »si hic domino 

 generali ac Indiae consiliariis non displiceam." s ) dat is: 

 indien ik hier den gouverneur-generaal en den raden van 

 Indië niet mishaag. 



Piso heeft deze laatste woorden op deze wijze veranderd: 

 si eruditis et ingenuis non displiceam 4 ) dat is: indien ik 



i) t. a. p. pag. 233. 



3 ) p. 15. Lib, II. 



3 ) ld. in 12°, pag. 166 C. XIII de empyemate. 



*) Pag. 29 Lib. II C, XIII. 



